กับเจ้าเด็กนั่น”
“ขอรับ”
ในตอนที่พวกเขาจะเข้ามาจับมู่เฉียนซีนี้เอง พลันปรากฏเปลวเพลิงสีแดงเข้มพุ่งเข้าใส่พวกเขาในทันใด
“เพลิงเผาสวรรค์!” เสี่ยวหงคำราม
— ตูม! —
“บัดซบ! ระดับสามอีกแล้ว”
“ผิดปกติแล้ว! เหตุใดจึงมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามถึงสองตัวเช่นนี้ ?”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามถึงสองตัว พวกเขาตื่นตระหนกอย่างถึงที่สุด หมดสิ้นเสียแล้วโอกาสชนะ
เดิมทีพวกเขานั้นคิดว่ามู่เฉียนซีรับมือได้ง่าย แต่กลับไม่ใช่เลย
ท้ายที่สุดมู่เฉียนซียิ้ม นางกล่าวขึ้น “พวกเจ้าศิษย์แห่งหุบเขาหมอเทวดามีทักษะการปรุยาที่เก่งกล้ามากมิใช่หรือ ? ข้าจะให้ของขวัญแก่พวกเจ้า หวังว่าพวกเจ้าจะรับไว้ได้”
— พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ! —
ยาพิษจำนวนมากลอยออกมา เข็มยาที่แฝงไว้ด้วยพิษร้ายแรงร่วงหล่นลงมาราวกับสายฝนห่าใหญ่ ใบหน้าของพวกเขาหม่นคล้ำลง
“บัดซบ! มันมีพิษ”
“เกิดอะไรขึ้น ? เหตุใดถึงได้มีคนกล้าใช้ยาพิษกับพวกเราที่เป็นศิษย์แห่งหุบเขาหมอเทวดา ?”
“ฮึ่ม!…”
พวกเขานั้นคิดว่าพิษไม่มีผลอันใดกับพวกเขา อย่างไรเสียการที่เป็นศิษย์แห่งหุบเขาหมอเทวดา พวกเขาย่อมมีความต้านทานต่อพิษธรรมดาทั่วไป
“พรวด!”
ผิดแล้ว! พวกเขาไร้เดียงสาเกินไป น่าเศร้าที่พิษนี้พวกเขาไม่สามารถต้านทานได้ แม้แต่ศิษย์พี่สามก็ยังไม่สามารถต้านได้
ใบหน้าของศิษย์พี่สามนานเข้าก็ยิ่งดำขึ้น ๆ ใบหน้าเขาดำเสียกว่าก้นกระทะ เขาคิดอะไรบางอย่างออกแล้ว
“ฮึ่ม!
