มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ยาเม็ดและยาน้ำเหล่านี้ล้วนเป็นยาที่เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพวกมัน ท่านเข้าใจหรือไม่ ? ทั้งยังไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายของสัตว์ด้วย”
เมื่อเห็นความน่าสงสารของเจ้าสัตว์ตัวเล็ก ๆ เหล่านี้ มู่เฉียนซีจึงเริ่มแจกของอร่อย ๆ ให้พวกมัน เหล่าสัตว์ตัวน้อยตัวอื่น ๆ ก็เริ่มมากันอย่างอยากรู้อยากเห็นและเกิดสงครามแย่งชิง ‘อาหาร’ กันขึ้น
เมื่อเจ้าตัวเล็กเหล่านี้ได้กินอาหารแล้ว ความสัมพันธ์อันดีของพวกมันกับมู่เฉียนซีก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในที่สุดมู่เฉียนซีก็ผ่านการทดสอบที่สามไปได้
สิ่งนี้ทําให้ปรมาจารย์ฝึกสัตว์รู้สึกงุนงงเล็กน้อย การทดสอบรอบที่ยากที่สุด… นางกลับผ่านมันไปได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ ช่างน่าโมโหเสียจริง!
ปรมาจารย์ฝึกสัตว์กล่าว “เจ้าผ่านการทดสอบสามรอบแล้ว ต่อไปเจ้าจะได้รับมรดกจากข้า”
มู่เฉียนซีตะลึงงัน “หมดแล้วรึ ? การทดสอบของท่านนั้นช่างง่ายดายนักโดยเฉพาะรอบสุดท้าย ไม่จําเป็นต้องสู้ก็ผ่านได้”
มุมปากของปรมาจารย์ฝึกสัตว์กระตุก การทำความสนิทสนมกับลูกสัตว์วิญญาณเป็นสิ่งที่ยากที่สุดแล้ว ยังจะบอกว่าง่ายอีกหรือ ?
คนทั่วไปบางคนอาจจะต้องใช้เวลาเป็นสิบกว่าปีถึงจะทําให้ลูกสัตว์วิญญาณเหล่านี้ใกล้ชิดได้ แม้ว่าลูกสัตว์วิญญาณจะตัวเล็กมาก แต่ความระแวดระวังต่อมนุษย์ของมันนั้นกลับมากเสียยิ่งกว่าสัตว์วิญญาณที่โตเต็มวัยเสียอีก การที่จะใกล้ชิดพวกมันได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ผู้ใดจะไปคิดเล่าว่
