ครั้งไม่ถ้วน แต่เป็นเขตพื้นที่อันตรายที่ค่อนข้างพิเศษ
ทว่าถึงอย่างไรกลุ่มเหล่านี้ก็แข็งแกร่งมาก มีผู้อาวุโสที่เจ็ดของสํานักอวิ๋นเยียนแห่งสํานักนิกายระดับหนึ่ง ผู้ซึ่งอยู่ในจุดสูงสุดระดับเก้าของจักรพรรดิแห่งภูต ก็ไม่มีอะไรที่จะต้องกลัว
แม้ว่าหลายกลุ่มจะร่วมมือกัน แต่ก็ไม่ล้ำเส้นกัน
โดยเฉพาะคนของหุบเขาหมอเทวดาที่หยิ่งยโสราวกับตนเป็นเทพเซียน พวกเขาเหล่านี้รักษาระยะห่างจากพวกคนอื่น ๆ ราวกับว่าพวกเขาได้กลิ่นลมหายใจของคนอื่น ๆ แล้วจะอาเจียน
ท่าทางเช่นนี้ทําให้คนอื่น ๆ ไม่พอใจอย่างมาก แต่เนื่องจากความแข็งแกร่งของชายชุดขาวเหล่านี้แต่ละคนเป็นถึงจักพรรดิแห่งภูตระดับสูง ทุกคนจึงไม่กล้ากล่าวอะไรออกมา
เฟิงหลิงอวิ๋นและมู่เฉียนซียืนอยู่ข้าง ๆ ทั้งสองกำลังกระซิบกระซาบกัน
เฟิงหลิงอวิ๋น “มู่ซี เรื่องที่เจ้ากล่าวมาเมื่อครั้งก่อน คงไม่ใช่พวกเขาหรอกใช่หรือไม่ ?!”
มู่เฉียนซีพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะกล่าวว่า “ผู้นำหลิงอวิ๋น อย่าไปใกล้พวกเขาและอย่าไปยุ่งกับพวกเขาเด็ดขาดข้าขอเตือนไว้ก่อน”
มู่เฉียนซีเคยต่อสู้กับคนของหุบเขาหมอเทวดามาแล้วถึงสองครั้ง แน่นอนนางรู้จักพวกเขาดี
พวกเขามาจากหุบเขาหมอเทวดาแห่งสํานักนิกายระดับสอง ผู้คนที่ต่ำกว่าสํานักนิกายระดับสองล้วนเป็นมดปลวกในสายตาของพวกเขา หากผู้ใดทำให้พวกเขาไม่พอใจ พวกเขาสามารถฆ่าคนเหล่านั้นได้ตามใจชอบ
“อืม เช่นนั้นเจ้าเองก็ต้องระวังอย่าทําอะไรบุ่มบ่าม” เฟิงหลิงอว
