ร๊ง! —
กระบี่มังกรเพลิงส่งเสียงดังสนั่นขณะเข้าปะทะกับแส้เส้นยาว
— ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก! —
อาวุธทั้งสองปะทะเข้าด้วยกันหลายต่อหลายครั้งด้วยความเร็วราวสายฟ้าแลบ แต่ที่ทำให้ผู้คนโดยรอบตกตะลึงก็คือ… กระบี่ขึ้นสนิมเล่มนั้นปะทะกับอาวุธของหวงโกวได้อย่างสูสี!
ทันใดนั้นเงาร่างมู่เฉียนซีกลายเป็นภาพมายานับไม่ถ้วน ก่อนที่หวงโกวจะรู้ว่าร่างไหนเป็นร่างจริงและร่างไหนเป็นร่างปลอม แสงสีแดงเข้มพลันพุ่งออกมาอย่างดุดัน “มังกรเพลิงสังหาร!”
เมื่อตอนที่มังกรเพลิงดูคล้ายกับจะทำลายล้างทุกสรรพสิ่งที่มาถึง ใบหน้าของหวงโกวเผือดซีด เขารู้สึกว่าสถานการณ์ในเวลานี้เลวร้ายเป็นอย่างมาก จึงคิดจะดึงแส้ยาวของเขากลับมาและรีบหลีกหนีไปตั้งหลัก ทว่าด้วยพลังอำนาจของมังกรเพลิง เขาจะยังมีที่ให้หลบหลีกได้อีกหรือ ?!
— ตูม! —
ร่างหวงโกวถูกคลอกไปด้วยเปลวไฟสีแดงเข้ม มันเผาไหม้เสียจนผิวหนังบนร่างของเขาเริ่มปริเปิดออก ขาเขาอ่อนยวบ คุกเข่าลงกับพื้นแล้วกล่าวด้วยเสียงสั่น ๆ ว่า “อย่าฆ่าข้าคุณชายมู่ อย่าฆ่าข้าเลย…”
คนพวกนั้นล้วนแต่ปากอ้าตาค้าง นี่เป็นเขตราชาเขตที่หนึ่งของพวกเขา เขตนี้หัวหน้าหวงเป็นใหญ่มิใช่หรือ ? แต่กลับมาคุกเข่าให้กับเด็กที่ดูเหมือนจะเพิ่งบรรลุภาวะการเติบโตเป็นผู้ใหญ่เพื่อร้องขอชีวิต เรื่องเช่นนี้เป็นเรื่องที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
“วิปริตยิ่งนัก!”
เจ้าหนุ่มชุดเทาเมื่อครู่นี้ทำให้พวกเขาประหลาดใจอย่างหาที่สุดมิได้ไปรอบหนึ่งแ
