ยอดฝีมือเช่นนี้ หากคุณหนูใหญ่ไม่มีอันตรายถึงชีวิตนางจะไม่ลงมือ ทว่า…
— ปัง! —
เป็นอย่างที่คาดคิด ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิผู้นั้นลงมือกับเสี่ยวชี เคราะห์ดีที่มู่เฉียนซีเตือนเขาได้อย่างทันท่วงที การโจมตีของยอดฝีมือ เสี่ยวชีหลบหลีกได้ทัน
— ปัง! —
ทว่าเสี่ยวชียังคงได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นเดิม เจ้าหมอนี่ได้รับบาดเจ็บอย่างหนักแต่ก็ยอมแบกรับเอาไว้เอง เขารวบรวมแรงฮึดเตรียมตัวพร้อมโจมตีกลับ
มู่เฉียนซีเห็นท่าไม่ดี นางรีบกล่าว “เสี่ยวชี เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าตอนนี้เจ้าเป็นคนของใคร ยารักษาบาดแผลที่ข้าให้เจ้าไปกินมันไม่น่ากินรึ ?”
เสี่ยวชีอึ้งงันเล็กน้อย เมื่อก่อนตอนอยู่ที่หออสูรทมิฬ มิเคยมีผู้ใดสนใจความเป็นความตายของเขามาก่อน ไม่ว่าอาการบาดเจ็บของเขาจะสาหัส ไม่ว่าเขาจะเจ็บปวดหรือไม่ก็ไร้ซึ่งคนแยแส ทว่านายท่านในเวลานี้กลับ… ห่วงใยเขา!
เสี่ยวชีกลืนยาลงไป เจ้าหนุ่มมู่ซีผู้นั้นเข้าใจในเรื่องของการปรุงยา แน่นอนว่าเขาจะต้องรู้จักชนิดและระดับของยาเป็นอย่างดี
สตรีชุดชมพู เมื่อเห็นยาที่เสี่ยวชีกลืนลงไป เขาก็กล่าวขึ้นด้วยความตกใจ “ยาระดับห้า! เจ้าช่างสิ้นเปลืองเสียจริง เอายาระดับห้ามาให้คนระดับล่างกิน”
ทางตอนกลางและตะวันออกของทวีปเซี่ยโจวนั้นเป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ ความแข็งแกร่งของคน ณ ดินแดนแห่งนี้ถือว่าแข็งแกร่งนัก ทว่ายาระดับห้าก็ไม่ใช่สิ่งที่จะหยิบยกออกมาได้ตามใจชอบ
“ไม่ใช่เรื่องของเจ้า” มู่เฉียนซีกล
