ย์ภูตเท่านั้น ใครเลยจะคิดว่าเขาจะมีเคล็ดวิชาที่ทรงพลังเช่นนี้
นางตะโกน “แค่ปรมาจารย์ภูตงั่ง ๆ เพียงผู้เดียวทำให้พวกเจ้าหวาดกลัวถึงเพียงนี้ ข้าเก็บพวกเจ้าไว้ข้างกายจะมีประโยชน์อันใดกัน ?!”
“ลงมือประเดี๋ยวนี้!”
ใช่! ไม่ว่าชายหนุ่มผู้นี้จะเก่งกาจเพียงใด เขาก็เป็นเพียงแค่ปรมาจารย์ภูตคนหนึ่งเท่านั้น พวกเขาไม่มีทางเชื่อว่าจะจัดการกับคนผู้นี้ไม่ได้
ร่างสีเทาปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วราวผีสาง กระบี่สองคมของเขานั้น เวลานี้แปดเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงเข้มแล้ว
— ปัง! ปัง! ปัง! —
จากนั้นพวกเขาก็จำต้องยอมรับความจริง นั่นก็คือพวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายหนุ่มสองคนนี้แม้แต่น้อย
สตรีชุดชมพูตะโกนขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว “ได้! พวกเจ้าช่างบังอาจยิ่งนักที่กล้าทำร้ายคนของข้า พวกเจ้าจะต้องตายอย่างอนาถข้าขอบอกเอาไว้!”
ศิษย์พี่ชุดขาวผู้นั้น คิดอยากจะเอามือปิดปากศิษย์น้องผู้นี้เสียจริง ๆ นางตะโกนออกไปเช่นนี้มีแต่จะดึงดูดให้นักฆ่าผู้นั้นมาลงมือกับนาง อยากจะร้องไห้ก็ไร้แผ่นดินให้ยืนร้อง
เสี่ยวชีรู้ดีว่าผู้ใดเป็นตัวการสำคัญ ทันใดนั้นเขาปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของคุณหนูใหญ่ชุดชมพู
สีหน้ามู่เฉียนซีพลันเปลี่ยนไป “เสี่ยวชี อันตราย!”
การเดินทางเข้ามาในเทือกเขาชีชงของคุณหนูใหญ่ผู้หยิ่งผยองอวดดีเช่นนี้ จะมีเพียงองครักษ์ยอดฝีมือเหล่านี้ได้อย่างไรกัน เบื้องหลังของนางยังมียอดฝีมือระดับจักรพรรดิอยู่อีกสองคน
