เจ้าเด็กหนุ่มชุดเทาผู้นี้จะมีจิตสังหารอันแรงกล้าที่น่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเพียงปรมาจารย์ภูต คิดจะสังหารเขาคงไม่ใช่เรื่องยาก
— ฟึ่บ! —
ขณะที่พวกเขาพุ่งเข้าหาเสี่ยวชีนั้น กระบี่ของเสี่ยวชีก็เริ่มลงมือตอบโต้
— ฟั่บ! —
เลือดสดสีแดงซ่านพุ่งกระเซ็นออกมา แต่เลือดนี้ไม่ใช่เลือดของเสี่ยวชี ทว่ากลับเป็นเลือดขององครักษ์เหล่านั้น
เสี่ยวชีกลายเป็นเครื่องมือสังหารที่สมบูรณ์แบบไปแล้ว ความทรงจำในหัวของเขาทำให้เขาตกอยู่ในสภาพเครื่องจักรแห่งการการฆ่าสังหารอย่างบ้าคลั่ง ภายในชั่วพริบตาเดียว เขาทำให้คุณหนูใหญ่หวาดกลัวจนสั่นไปทั้งร่าง
“รีบหนี! รีบพาข้าหนีประเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!”
ภายใต้การสังหารที่บ้าคลั่งและแข็งแกร่งของเสี่ยวชีนี้ ทำให้องครักษ์เหล่านั้นเลือกที่จะรีบพาคุณหนูใหญ่ของตนหลบหนีไป หากคุณหนูใหญ่บาดเจ็บขึ้นมาแม้แต่ปลายเล็บมือ มีหวังพวกเขาคงจะรับผิดชอบไม่ไหวแน่นอน
พวกเขาล่าถอยออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อไร้เหยื่อแล้ว เสี่ยวชีก็มองมู่เฉียนซีด้วยสายตาว่างเปล่า ทว่าจิตสังหารของเขานั้นยังคงอยู่
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วก่อนจะกล่าวถาม “อะไรรึ ? แม้แต่ข้า เจ้าก็จะฆ่าทิ้งเช่นนั้นรึ ?”
พลังของพันธสัญญานั้นทำให้เสี่ยวชีกลับมามีสติอีกครั้ง เขาคุกเข่าพลางกล่าว “ไม่ขอรับนายท่าน”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ดี เวลานี้ความจำของเจ้ากลับคืนมาแล้ว และเจ้าเป็นคนของข้า เจ้าพอใจหรือไม่ ?”
“ข้าเป็นกระบี่ม
