ีก่อนอย่างอื่นค่อยว่ากันนางเริ่มหนีห่างออกมาจากหลางเทียนได้ไกลขึ้นเรื่อย ๆ มู่เฉียนซีมีเวลาพอที่จะจัดวางกับดักได้ เมื่อพวกเขาปะทะกันอีกครั้ง หลางเทียนคิดว่า ‘มู่ซี’ จะนำวิธีเดิมมาใช้ แต่ ‘มู่ซี’ กลับใช้กระบวนท่า ‘มังกรวารีพิฆาต!’ ในการโจมตีเขาเมื่อมังกรวารีที่แผ่กลิ่นอายเย็นเยือกมาถึง กระบี่มังกรเพลิงก็โจมตีอีกครั้ง “มังกรเพลิงสังหาร!”มู่เฉียนซีรู้สึกว่ามังกรเพลิงเริ่มใจร้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ ดูเหมือนว่ามันต้องการจะกลืนกินหลางเทียนให้เร็วขึ้นมู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “จะรีบไปใยเล่า ? นายท่านของเจ้ายังเป็นเพียงแค่ปรมาจารย์ภูตคนหนึ่งเท่านั้น เจ้าคิดว่าการสังหารระดับราชาสักคนเป็นเรื่องง่ายเหมือนกับการกินอาหารของเจ้ารึ ?”เจ้า… มันช่างกระหายที่จะกลืนกินเสียจริงหลังจากที่มังกรเพลิงกลืนกินเสร็จแล้ว มันก็สงบลง เชื่อฟังคําสั่งของมู่เฉียนซีและเริ่มต่อสู้!— ตูม! —หลางเทียนรีบกล่าวขึ้น “บัดซบ! เจ้าเป็นเพียงปรมาจารย์ภูต เกรงว่าคงจะมีเพียงแค่สองกระบวนท่าเท่านั้นที่แข็งแกร่งที่สุด”“เจ้าคิดผิดแล้ว!”— ปัง! ปัง! ปัง! —มู่เฉียนซียกมือขึ้น ทันใดนั้นพิษที่ถูกฝังอยู่รอบ ๆ ระเบิดออกในทันที“พิษของข้าไม่ได้ถูกจํากัดโดยระดับการฝึกฝนของข้า และวิธีการใหม่ ๆ ของข้าก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว เจ้าเลิกพล่ามเถอะ ข้าจะส่งเจ้าไปลงนรกประเดี๋ยวนี้”“เหอะ! จะส่งข้าไปลงนรกรึ ? ฝันไปเถอะ!”หลางเทียนพุ่งเข้าไป เมื่อเขากํา
