จ้า… มันช่างกระหายที่จะกลืนกินเสียจริง
หลังจากที่มังกรเพลิงกลืนกินเสร็จแล้ว มันก็สงบลง เชื่อฟังคําสั่งของมู่เฉียนซีและเริ่มต่อสู้!
— ตูม! —
หลางเทียนรีบกล่าวขึ้น “บัดซบ! เจ้าเป็นเพียงปรมาจารย์ภูต เกรงว่าคงจะมีเพียงแค่สองกระบวนท่าเท่านั้นที่แข็งแกร่งที่สุด”
“เจ้าคิดผิดแล้ว!”
— ปัง! ปัง! ปัง! —
มู่เฉียนซียกมือขึ้น ทันใดนั้นพิษที่ถูกฝังอยู่รอบ ๆ ระเบิดออกในทันที
“พิษของข้าไม่ได้ถูกจํากัดโดยระดับการฝึกฝนของข้า และวิธีการใหม่ ๆ ของข้าก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว เจ้าเลิกพล่ามเถอะ ข้าจะส่งเจ้าไปลงนรกประเดี๋ยวนี้”
“เหอะ! จะส่งข้าไปลงนรกรึ ? ฝันไปเถอะ!”
หลางเทียนพุ่งเข้าไป เมื่อเขากําลังจะเข้าไปใกล้และออกกระบวนท่า ทันใดนั้นเขาพบว่าพลังวิญญาณของเขานั้นเหลือไม่มากแล้ว
ระดับหก พลังเขาอยู่เพียงแค่ปรมาจารย์ภูตระดับหกเท่านั้น! แต่จะมามัวตกใจไม่ได้ เขาต้องโจมตี
— ตูม! —
มู่เฉียนซีหลบหลีกการโจมตีนี้ได้อย่างง่ายดาย
ทว่าเขาไม่ยอมแพ้ ต่อให้เขาเป็นปรมาจารย์ภูตระดับหก เขาก็ต้องฆ่าเจ้าหนุ่มมู่ซีผู้นี้ให้ได้ การโจมตีอย่างรวดเร็วและรุนแรงเกิดขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้มู่เฉียนซีวางแผนที่จะจัดการเขาอย่างหนัก นางเองก็ใช่ว่าจะยอมแพ้พ่าย นางตะโกนขึ้น “โล่วิญญาณวารี!”
โล่วิญญาณวารีป้องกันการโจมตีนี้ จากนั้นมังกรวารีก็กระโดดขึ้นไปในอากาศ ขณะที่มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาอีกครั้ง “วารีสะท้านสวรรค์!”
“มังกรวารีพิฆาต!”
—
