นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นว่ามีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เข้ามาร่วมอาละวาดไปกับสัตว์วิญญาณ
นอกจากนี้ สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ใช่เพียงหนึ่งหรือสองตัว แต่มันมากันเป็นกลุ่ม!
สีหน้าของนักผจญภัยทั้งหลายพลันเผือดซีด บางคนถึงกับถอดใจ
จางอี้ ผู้นำกลุ่มนักผจญภัยอิสระถึงกับตะโกนว่า “ป้องกันไว้! รอยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเข้ามาช่วย”
“ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องปกป้องไว้ให้ได้!”
สัตว์วิญญาณที่เพิ่งทําพัธสัญญานั้นมีประโยชน์อย่างมาก พวกเขารู้สึกขอบคุณเจ้าหนุ่มมู่ซีที่ให้โอกาสพวกเขาได้เพิ่มพลังการต่อสู้เป็นสองเท่า แม้ว่าจะหยุดสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นไว้ไม่ได้ แต่ก็สามารถถ่วงเวลาให้นานขึ้นได้
ทหารผู้น้อยของนักผจญภัยกลุ่มย่อยหลางเทียนกล่าวเสียงสั่น ๆ ว่า “ท่านผู้นำกลุ่ม ดะ… ดูนั่น… พวกเขา…”
หลางเทียนบันดาลโทสะ โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ “มองอะไรเล่า ?! พวกเขาไม่ถอย เราก็รีบหาวิธีที่จะถอยซะ!”
หลางเทียนจากไป ใจเขารู้สึกว่าตนเองมาเจอเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้เข้าเสียแล้ว
พวกนักผจญภัยอิสระที่ยากจนข้นแค้นเหล่านั้น กลับได้ทําพัธสัญญากับสัตว์วิญญาณ และสัตว์วิญญาณเหล่านั้นก็ไม่ใช่ว่าเป็นพวกที่ล้อมเมืองเมื่อวานหรอกหรือ ? เหตุใดพวกเขาถึงได้ทําพันธสัญญา ?
ในหมู่คนจนกลุ่มนั้นต้องมีผู้ที่สามารถฝึกสัตว์อสูรได้อยู่เป็นแน่
หลางเทียนกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “พวกเขา… เกิดบัดซบอะไรขึ้นกับพวกเขากัน ?”
แม้แต่เขาก็ยังไม่มีคุณสมบัติที่จะได้ครอบครองสั
