ชีวิตของคนธรรมดาในเมืองไปทำไมกัน ?
— ตูม! —
สมรภูมิระหว่างเหล่านักผจญภัยกับเหล่าสัตว์วิญญาณเริ่มเข้าสู่สภาวะแย่ลงเรื่อย ๆ นักผจญภัยที่อยู่ด้านข้างเข้าป้องกันศัตรูที่ทรงพลังและป้องกันไม่ให้มู่เฉียนซีได้รับบาดเจ็บ เวลานี้มู่เฉียนซีกลายเป็นคนที่สบายที่สุดในหมู่พวกเขาไปแล้ว
สายตาของมู่เฉียนซีมองไปยังสถานที่หนึ่งในป่าชีชง เมื่อก่อนตอนที่วิญญาณของนางไม่ได้ผ่านการฝึกสัตว์จนแข็งแกร่งขึ้น นางไม่ได้มีสัมผัสรับรู้ แต่มาตอนนี้นางกลับสัมผัสได้ถึงเสียงแปลก ๆ ที่ดังมาจากที่แห่งหนึ่งลึกเข้าไปในเทือกเขาชีชง
นางนึกฉงนสงสัยว่าเสียงนั้นควบคุมการก่อจลาจลของสัตว์วิญญาณและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ได้
นี่ไม่ใช่พฤติกรรมทางธรรมชาติของเหล่าสัตว์วิญญาณ แต่มีคนจงใจทําให้เกิดขึ้น
อย่างไรก็ตาม คนผู้นั้นระดมกำลังมาได้เพียงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งและดูเหมือนว่าจะไม่สามารถระดมกำลังสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงกว่านี้มาได้ แสดงว่าความแข็งแกร่งของผู้ที่บงการอยู่เบื้องหลังนั้นยังไม่น่ากลัวเท่าไหร่นัก
เวลานี้สถานการณ์ยังคงอยู่ในช่วงรอคอยความช่วยเหลือจากสํานักนิกายที่ซึ่งก็ไม่น่าไว้วางใจ
เพื่อไม่ให้เมืองฉู่พินาศไปในหายนะครั้งนี้ มู่เฉียนซีนางคิดว่าจะต้องหยุดคนผู้บงการอยู่เบื้องหลังผู้นั้นให้ได้
.
