ันไม่คณามือพวกเขาเลย!
— ตูม! ตูม! ตูม! —
ผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งของนักผจญภัยอิสระรีบดึงดูดความสนใจของสัตว์วิญญาณระดับหกออกไป เพื่อป้องกันไม่ให้ปรมาจารย์ภูตระดับต่ำได้รับบาดเจ็บ
มู่เฉียนซียังคงต่อสู้เหมือนครั้งก่อนโดยการพุ่งเข้าหากลุ่มสัตว์วิญญาณและเริ่มลงมือสังหารมัน!
“โฮก!”
สัตว์วิญญาณระดับหกตัวหนึ่งมีตาแต่หามีแววไม่ มันคิดว่ามู่เฉียนซีที่เป็นเพียงปรมาจารย์ภูตระดับต่ำน่าจะรับมือได้ง่าย มันจึงพุ่งโจมตีนาง
นักผจญภัยอิสระเหล่านั้นตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ “เจ้าหนู ระวัง!”
“ให้ตาย! เหตุใดถึงปล่อยให้สัตว์วิญญาณระดับหกเข้าใกล้เจ้าหนูได้”
ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะสามารถต่อสู้อย่างก้าวกระโดดและเอาชนะปรมาจารย์ภูตระดับห้าได้ ทว่านี่เป็นถึงสัตว์วิญญาณระดับหก พลังของมันไม่อ่อนแอไปกว่าปรมาจารย์ภูตระดับห้าเป็นแน่ ยากมากที่นางจะรับมือได้
พวกเขารู้สึกหงุดหงิดใจอย่างมาก คิดจะไปช่วยเจ้าหนุ่มมู่ซี
หลางเทียนรู้สึกดีใจอย่างมากที่ได้เห็นฉากอันน่าพึงพอใจนี้ เขาคิดในใจ ‘เจ้าเด็กบัดซบนั่นสมควรโดนสัตว์วิญญาณฉีกเนื้อออกเป็นชิ้น ๆ!’
ทว่าสุดท้าย มู่เฉียนซีก็ชักกระบี่มังกรเพลิงออกมา เปลวไฟสีแดงเข้มดูเหมือนว่าจะกระหายโลหิตขณะที่นางคำราม
“เหยียนหลงพิฆาต!”
.
