ผู้ใดกันแน่ ? ถึงกับกล้าสังหารผู้อาวุโสสํานักอวิ๋นเยียนของข้า ย่อมเป็นการยั่วยุสํานักอวิ๋นเยียนแห่งทวีปเซี่ยโจวอย่างไม่ต้องสงสัย!”
“ขอรับ!”
ก่อนหน้านี้สมคบคิดกันกับเจ้าสํานักอวิ๋นเยียน ทว่าเวลานี้กลับกัดกันเอง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าหลุดพ้นแล้ว”
เข็มยาหนึ่งเข็มถูกทิ่มไปยังกลางหลังของเจ้าสํานักซวนปิง ร่างของเจ้าสํานักซวนปิงแข็งทื่อและล้มลงกับพื้น
มู่เฉียนซีมองเสี่ยวหงและอู๋ตี้ แมวน้อยสีขาวที่เวลานี้ได้กลับมาเป็นรูปลักษณ์เดิมขนาดเดิมและกล่าวขึ้นว่า “เวลาครึ่งเดือนใกล้จะมาถึงแล้ว ดินแดนลึกลับกําลังจะปิด พวกเรารีบไปกันเถอะ ต้องรีบกลับจวนเพื่อจัดการพิษของท่านอา”
“ขอรับนายท่าน”
ร่างสีม่วงพุ่งไปยังทางออก ฮั่วอู๋จี๋มองไปที่มู่เฉียนซีพลางยิ้ม “อา… ข้าโล่งใจที่ได้เห็นเจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย”
เวลานี้เจ้าสํานักชางเยี่ยก็ออกมาแล้ว ทว่านอกจากสองสํานักใหญ่ สํานักซวนปิงและคนของสํานักอวิ๋นเยียนกลับไม่มีผู้ใดออกมาแม้แต่คนเดียว
ในตอนนั้นเอง กลิ่นอายที่ปกคลุมท้องฟ้าพลันแผ่ออกมา ตามมาด้วยเสียงที่โกรธเกรี้ยวเหนือสิ่งใด “เจ้าสํานักซวนปิงและคนของสํานักซวนปิงอยู่ที่ใด ?!!!”
.
