— ขวับ! —
กรงเล็บอันแหลมคมของอู๋ตี้ข่วนร่างของเขาอย่างไม่เกรงใจ
“เพลิงเผาสวรรค์!” เปลวไฟสีแดงเข้มพุ่งออกมา เสี่ยวหงกล่าวว่า “ตาเฒ่า เจ้ามัวแต่ยืนทื่ออยู่ทำไมเล่า ? รีบลงมือเร็วเข้า!”
เจ้าสำนักซวนปิงกัดฟันแน่น จำใจต้องลงมือต่อสู้กับผู้อาวุโสสำนักระดับหนึ่งอย่างสำนักอวิ๋นเยียนที่อยู่ตรงหน้า
— ปัง! —
ผู้อาวุโสถูกปิดล้อมโดยการรุมโจมตี เขามองเจ้าสำนักซวนปิงด้วยสีหน้าตะลึงงัน “จักรพรรดิแห่งภูตระดับสูงสุด เป็นไปได้อย่างไรกัน ?!”
หากเขามีความแข็งแกร่งถึงระดับนี้ เขาก็คงจะไม่ใช่เจ้าสำนักครึ่งระดับแล้ว อย่างน้อยก็มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นผู้อาวุโสแห่งสำนักอวิ๋นเยียน
นี่เป็นสิ่งที่เขาทุ่มเทไปเพื่อให้ได้มา แต่ก็มีขีดจำกัดอยู่เช่นกัน
ผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียนกล่าวอย่างมีอารมณ์ “เจ้าชักจะล่วงเกินข้าเกินไปแล้ว!”
ผู้อาวุโสต้องเผชิญหน้าต่อสู้กับคนที่มีพลังวิญาณระดับเดียวกัน อีกทั้งยังมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัวที่มีความแข็งแกร่งอย่างประหลาดคอยลอบทำร้ายภายในชั่วพริบตาเดียวจนเขาตั้งรับไว้ไม่ทัน
— ตูม! —
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นถึงผู้อาวุโสของสำนักระดับหนึ่ง สถานะนี้ใช่ว่าจะกระจอกเสียที่ไหนกัน
เขากล่าวเสียงเย็นชา “ถึงแม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าจะใช้อุบายเล่ห์กลอันใดที่ทำให้มีพลังแข็งแกร่งเช่นนี้ได้ แต่เจ้าเป็นเพียงแค่เจ้าสำนักครึ่งระดับ ความห่างไกลของเรามันต่างชั้นกันมากนัก เจ้าอย่าได้คิดเทียบ!”
ทันใดนั้นกระบี่เล่ม
