่าเจ้าจะใช้สักกี่ครั้งก็ไร้ประโยชน์!” อีซือแค่นเสียงสะใจ สำหรับทักษะวิชาป้องกันร่างเช่นนี้ นางมีความมั่นใจเป็นอย่างมาก
— ตูม! —
ในขณะที่นางกำลังปิดกั้นการโจมตีนี้ของมู่เฉียนซี ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็ปรากฏตัวอยู่ด้านหลังนางราวกับภูตผีปีศาจที่มีความว่องไว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “มันก็แค่น้ำแข็งมิใช่รึ ? ทำให้มันละลายก็ได้แล้ว!” จากนั้นนางหยิบขวดยาออกมาราดลงบนไหล่อีซือ
— ฉ่า! —
มันเป็นของเหลวที่มีความร้อนสูงมาก
“อ๊าย!” เสียงกรีดร้องเสียดแทงใจดังลั่นขึ้น
ในตอนนี้ไม่เพียงแต่ชั้นผลึกน้ำแข็งบนร่างอีซือเท่านั้นที่สึกกร่อนลง แม้กระทั่งเสื้อผ้าบนไหล่ของนางก็ละลายและมีรอยแดงปรากฏขึ้นบนไหล่ของนาง ดวงตาของอีซือแดงก่ำด้วยความโกรธเคือง นางเหวี่ยงกระบี่ในมือไปทางมู่เฉียนซีทันที
“ข้าจะฆ่าเจ้า มู่เฉียนซีข้าจะฆ่าเจ้าาาา!”
รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่มุมปากของมู่เฉียนซี “หึ ๆ แม่นางอีซือดูถูกที่ข้าใช้ยาพิษไม่ใช่รึ ? ตอนนี้ได้รู้รสชาติการบาดเจ็บจากยาพิษแล้ว เป็นอย่างไร ไม่เลวเลยใช่หรือไม่ ?!”
“เจ้า… เจ้า…”
— ตุบ! —
เดิมทีอีซือนางต้องการไล่ฆ่ามู่เฉียนซีด้วยกระบี่ ทว่าการทรงตัวของนางนั้นไม่มั่นคงเลย สุดท้ายนางก็ล้มลงไปกับพื้น
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าต้องการทำร้ายข้าอย่างร้ายกาจ ข้าก็ไม่ได้เจ้าคิดเจ้าแค้นอะไร ในเมื่อนี่เป็นเพียงแค่การประลองเท่านั้น ใช่หรือไม่ ?”
“เพียงแต่ทัศนคติของเจ้าที่มีต่อการใช
