ยุที่บ้าคลั่งพุ่งเข้ามา เขาต้องการที่จะเอาชนะมู่เฉียนซีด้วยความโกรธครั้งนี้เพียงครั้งเดียว
ทว่าทุกอย่างไม่ได้สวยงามอย่างที่เขาคิดเลย มู่เฉียนซีหลบการโจมตีของดาบของเขาด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบของนาง
กระบี่ยาวยังคงกวัดแกว่งต่อไป ในขณะที่กระบี่มังกรเพลิงของมู่เฉียนซีก็ลงมือ!
— ตูม! ตูม! ตูม! —
ชางเจี๋ยไม่กล้าสู้กับกระบี่ของมู่เฉียนซี เพราะเขาเคยเห็นพลังของกระบี่มังกรเพลิงของมู่เฉียนซีมาก่อน
“ผนึกมังกรวารี!”
“บุปผาหลั่งสายฝน!”
“วารีสะท้านสวรรค์!”
“มังกรวารีพิฆาต!”
กระบวนท่าทั้งสี่นี้แทบจะกระแทกออกไปในเวลาเดียวกัน ทุกผู้คนต่างแสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมา
ไม่มีจอมภูตธาตุวารีคนใดกล้าใช้กระบวนท่าเช่นนี้อย่างไร้ยางอาย ไม่กลัวว่าพลังวิญญาณหลังจากการโจมตีจะไม่เพียงพอ!
ชางเจี๋ยกล่าวขึ้น “เจ้ามุทะลุเกินไปแล้ว ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะยังมีพลังวิญญาณอยู่!”
ใช้พลังวิญญาณไปมากถึงเพียงนั้น ไม่ว่ายาเม็ดจะดีเพียงใดก็ไม่สามารถฟื้นฟูได้ในทันที ชางเจี๋ยจึงเตรียมที่จะไล่โจมตีมู่เฉียนซี ขณะที่เขากําลังเข้าใกล้นาง เข็มยานับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาล้อมรอบเขาจากทุกทิศทุกทาง เขาไม่ทันได้ตั้งตัวเลย
มู่เฉียนซีมองเขา นางยิ้มหยอกเย้าพลางหัวเราะเยาะเย้ย “หึ ๆ เจ้าประมาทเกินไป ข้ายังมีแรงเหลืออยู่มากโข”
— ฉึก! —
เข็มยาหลายเข็มเจาะเข้าไปในผิวของเขาอย่างแม่นยํา
ชางเจี๋ยโกรธจนใบหน้าเครียดคล้ำ “เจ้า! ข้าจะจัดการเจ้า!”
มู่เฉียน
