จวินโม่ซี “เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อน แต่เจ้าก็พอจะรู้เรื่องมาบ้างแล้ว ตระกูลของข้า ตระกูลจวินเป็นหนึ่งในสามตระกูลยาโบราณ เป็นเพราะการลงมือจากพลังลึกลับ ตระกูลของข้าทั้งหมดถูกทำลายล้างลง เหลือเพียงข้าคนเดียวที่หนีมากับม้วนไม้ไผ่โบราณม้วนนั้น”
“ข้านำม้วนไม้ไผ่โบราณหนีมาที่หนานจิ้ง มาเจอกับสำนักนิกายระดับสองแห่งหุบเขาหมอเทวดาที่ข้าเคยมีพระคุณต่อเขา แต่สุดท้ายคนเหล่านั้นกลับเนรคุณ และข้าก็สูญเสียสมบัติของมีค่ามากมายกว่าจะหนีออกมาจากหุบเขาหมอเทวดานั้นได้ ต่อมาข้ามาถึงเซี่ยโจวได้เป็นราชาโอสถที่หุบเขาราชาโอสถ แต่ข้าก็รู้ดีว่าต้องมีสักวันที่พวกมันจะตามข้าเจอ คนพวกนี้หากไม่ตายก็ไม่ยอมหยุดเป็นแน่!”
ตระกูลถูกทำลายล้าง ถูกหักหลัง ถูกตามฆ่าสังหาร นี่เป็นการบดขยี้คนให้หมดหนทางชัด ๆ
ทว่าชายผู้นี้ยังคงใช้ชีวิตอย่างไร้หัวใจ ใจจดใจจ่ออยู่กับการกินและการปรุงยา
เขาทำได้อย่างไร ?
จวินโม่ซี “มู่เฉียนซีสาวน้อย… สิ่งที่เจ้ามีอยู่ในมือตอนนี้ทำให้โอกาสในการตามหาหม้อเทพนิรันดร์ของเจ้ามีมากกว่าผู้อื่น ข้าหวังให้เจ้าหามันเจอสมดั่งปรารถนา”
มู่เฉียนซี “แน่นอนอยู่แล้ว เรารีบไปจากที่นี่กันเถอะก่อนที่พวกมันจะตามมาทัน”
“เจ้าหนีไปก่อนดีกว่า ข้าจะล่อพวกมันไปทางอื่น เป้าหมายของพวกมันคือมาตามฆ่าข้า เจ้าอุตส่าห์ยอมให้ข้าไปอยู่ด้วย เลี้ยงดูทำอาหารอร่อย ๆ อย่างดี อีกทั้งยังช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าไม่ต้องการทำให้เจ้าต้องมาตา
