มู่อีกล่าวตอบ “ตามที่ข้ารู้ ดูเหมือนว่าเยี่ยอ๋องจะยังไม่กลับมาขอรับ”
มู่เฉียนซีบ่นพึมพำ “สรุปแล้วเขากำลังตามหาใครอยู่กันแน่ ? ความสามารถของเขามีมากถึงเพียงนั้น หามาเป็นเวลานานยังหาไม่เจออีกหรือ ?”
แน่นอนว่ามู่เฉียนซีนางไม่ได้กังวลในเรื่องความปลอดภัยของจิ่วเยี่ย คาดว่าต่อให้คนของสำนักหมอเทวดามากันมากขึ้นกว่าเดิมสิบเท่า ก็ไม่อาจทำให้บุรุษผู้เก่งกาจอย่างจิ่วเยี่ยอับจนหนทางได้
“แล้วมีข่าวอะไรเกี่ยวกับจวินโม่ซีบ้างหรือไม่ ?”
ถึงแม้ว่าจวินโม่ซีจะมีพลังแข็งแกร่งกว่านาง ทว่าเขาถูกเหล่ายอดฝีมือระดับจักรพรรดิแห่งภูตตามล่า มันย่อมไม่ใช่เรื่องที่ดีอย่างแน่นอน
เขาเกรงว่าแผนที่บนม้วนไม้ไผ่จะถูกผู้อื่นแย่งเอาไป และกลัวว่าจะต้องเป็นสาเหตุที่ทำให้นางกับตระกูลมู่ลำบากไปด้วย เช่นนั้นแล้วเขาจึงได้ทิ้งแผนที่ม้วนไม้ไผ่ไว้ก่อนจะหลบหนีไปเพียงตัวคนเดียว
มู่อี “ท่านนักปรุงยาจวินผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นเคลื่อนไหวหายไปอย่างไร้ร่องรอย พวกเรายังไม่ได้เบาะแสใดเกี่ยวกับเขาเลยขอรับ”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะกล่าว “อืม แจ้งข่าวไปที่สำนักเฟินเทียน ถามเรื่องเกี่ยวกับแดนลึกลับทางเขตตะวันตกให้ข้าสักหน่อย”
“ขอรับ”
ในเมื่อหาจวินโม่ซีไม่เจอ มู่เฉียนซีจึงจำต้องเรียนรู้และขบคิดเกี่ยวกับแผนที่บนม้วนไม้ไผ่ทั้งสองด้วยตัวนางเอง
แผนที่ในมือของนางเวลานี้นั้น มีจำนวนมากกว่าของสำนักหมอเทวดาหนึ่งม้วน มู่เฉียนซีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
