ั้นเห็นศิษย์พี่ใหญ่โดนกระบี่ของมู่ซีฟันกระเด็นออกไป บนร่างของผู้นั้นก็ยังมีเลือดไหลออกมาจากแผลที่เป็นรูขนาดใหญ่น่าสะพรึงกลัว
พวกเขาตกใจมาก เจ้าเด็กหนุ่มวิปริตผู้นี้แข็งแกร่งขึ้นไปกว่าเดิมอีกแล้ว เช่นนี้ศิษย์พี่รองของพวกเขาก็ยิ่งไม่สามารถต่อกรกับเจ้าเด็กนั่นได้ ไม่ต้องพูดถึงหุ่นเชิดรบและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของเขาเลย
“อย่าฆ่าพวกเรา! อย่าฆ่าพวกเราเลย…”
เวลานี้นั้น พวกเขารู้ได้อย่างชัดเจนแล้วว่าชะตาชีวิตของพวกเขาไม่ได้อยู่ในกำมือของตัวเองอีกต่อไป หากอีกฝ่ายต้องการที่จะสังหารพวกเขา ก็เพียงแค่ใช้พิษหรือขยับกระบี่เท่านั้น
ศิษย์พี่รองลุกขึ้นจากกองเลือดอย่างยากลําบาก กระบี่ของมู่เฉียนซีมีพลังเป็นอย่างมาก ทว่าเขามีเกราะของจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าอยู่ จึงไม่ได้ถูกโจมตีสิ้นลมหายใจไปในครั้งเดียว
เขากล่าวเสียงแหบพร่า “เจ้าหนุ่ม ข้าเป็นหมอเทวดาแห่งสำนักเอ้อชิง หากเจ้ากล้าฆ่าพวกเรา หัวหน้าสำนักของข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่ หากว่าเจ้ารู้แล้ว ก็จงรีบให้ยาแก้พิษและปล่อยพวกเราเสีย”
พวกเขาเกิดมาเป็นศิษย์ของสำนักเอ้อชิง แม้ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากเช่นนี้ ก็ยังจะทำตัวสูงส่งเช่นเดิม
มู่เฉียนซีตะลึงงัน เพราะผู่เฒ่าผู้นั้นเพิ่งจะบอกกับนางว่าเขาได้ถูกผู้อาวุโสของหุบเขาหมอเทวดาทำร้าย จึงฝากให้นางนั้นล้างแค้นให้
ในตอนนี้คนพวกนี้มาหาถึงที่ แล้วยังกล่าวอีกว่าเป็นคนของหุบเขาหมอเทวดา ช่างบังเอิญเสียจริง!
ศิษย์พ