้นพวกเจ้าก็ต้องตาย”
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
เข็มยาหลายเข็มลอยออกมา พวกเขาที่โดนพิษร้ายแรงเข้าไปหลายชนิดก่อนหน้านี้อยู่แล้ว ไม่สามรถหลบหลีกได้อย่างรวดเร็วนัก
— ฉึก! ฉึก! —
ศิษย์พี่รองผู้นั้นมองศิษย์น้องที่อยู่ข้าง ๆ ล้มลงไปกับพื้นทีละคน ๆ เขากล่าวอย่างเกรี้ยวกราด “เจ้าจะโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว”
มุมปากมู่เฉียนซีกระตุก “ใช่ ข้าโหดเหี้ยม! ทว่าแล้วใครเป็นผู้ที่จะมาแย่งชิงของของข้า บีบบังคับให้ข้าต้องเข้ามาบึงหมื่นพิษนี้ แล้วทำให้ข้าจนมุมหลายครั้ง ?”
เขากล่าวสวนขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ “หม้อเทพนิรันดร์และแผนที่บนม้วนไม้ไผ่นั่นเป็นของสำนักพวกเราชัด ๆ เจ้าต่างหากที่ดื้อรั้นไม่ยอมส่งมอบมันมาให้เรา พวกเราถึงได้ลงมือกับเจ้า”
.
