อสู้อีกมู่เฉียนซีไม่ต้องการที่จะต่อสู้กับมัน ทว่ามันก็ไม่ยอมปล่อยให้มนุษย์ที่ไร้ยางอายผู้นี้ขโมยของของมันแล้วหนีไปง่าย ๆ เช่นนี้แน่มันไล่ตามมู่เฉียนซีอย่างสุดชีวิตส่วนกลุ่มคนชุดขาวเหล่านั้นก็ไล่ตามนางไปเช่นกัน พวกเขากัดฟันแน่นพลางตะโกนว่า “ตามมันไป มันไปทางนั้น อย่าให้มันหนีไปได้อีกเด็ดขาด”— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —พวกเขาไล่ตามนางไปติด ๆ เมื่อมู่เฉียนซีรู้สึกว่าพวกเขาเข้ามาใกล้ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากนางทันทีตามมาได้เวลาเสียจริง ๆ
พิษนั้นฝังอยู่ลึกและมีฤทธิ์รุนแรงมาก อีกอย่าง พิษในบึงหมื่นพิษนั้นลามไปทั่วทั้งร่างกายของนางแล้ว เวลานี้หากต้องการรอดพ้นจากอันตราย ก็ต้องใช้พิษแก้พิษ
เปลวไฟจุดฉนวนความร้อนขึ้น สมุนไพรวิญญาณและหญ้าพิษผสมปรุงเข้าด้วยกัน จากนั้นไม่นานนักนางก็ปรุงยาออกมาได้และบรรจุลงขวดแก้วใส เพียงแต่ครานี้เมื่อนางฉีดยาเข้าร่างกาย มันทำให้นางรู้สึกเจ็บปวดสุดขั้วหัวใจ
ชิงอิ่งเห็นใบหน้าของนางซีดเผือด เขาจับมือนางเอาไว้ จากนั้นมือเขาก็เปล่งแสงสีเขียวประหลาดน่าพิศวงออกมา
มันเป็นพลังของยาและพลังชีวิตอันแกร่งกล้า มู่เฉียนซีพบว่าร่างของชิงอิ่งเมื่อกินเม็ดยาวิญญาณเข้าไปแล้ว นอกจากจะเพิ่มพลังให้เขา ยังสกัดแก่นยาที่ดีที่สุดออกมาได้ดีอีกด้วย
มู่เฉียนซี “ชิงอิ่ง อย่าเลย… เปลืองพลังของเจ้าเปล่า ๆ”
ชิงอิ่งจับมือมู่เฉียนซีไว้แน่นพลางกล่าว “ข้าไหว”
“โดยปกติแล้วเวลาที่ข้าปรุงยาข้าก็
