ระคองร่างนางไว้ เขาเฝ้าดูความปลอดภัยรอบ ๆ ให้กับนางราวกับเป็นเทพเจ้าคอยปกป้องนางด้วยพลังอันแข็งแกร่ง จะไม่มีสิ่งใดกล้าเข้ามาทำร้ายนางเด็ดขาด
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เมื่อมู่เฉียนซีฟื้นขึ้นมา ร่างกายของนางทุกส่วนก็ได้ฟื้นตัวกลับมาเป็นเหมือนเดิม ดวงตาดำสนิทคู่นั้นเปล่งแสงเย็นวาบขึ้น มันเป็นประกายที่ดูเหมือนผู้กุมชัยชนะ
‘ในเมื่อพิษในบึงหมื่นพิษนี้ไม่มีผลกับข้าอีกต่อไป… พวกเจ้าอยากจะจับตัวข้าก็มาเลย ข้าก็จะคอยดู!’
มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงอิ่ง ไป!”
ร่างของทั้งสองกะพริบออกไปจากบึงหมื่นพิษนี้ทันที
กลุ่มคนชุดขาวเหล่านี้ยังคงพยายามดิ้นรนไล่ตามหามู่เฉียนซีอย่างต่อเนื่อง หนึ่งคนในกลุ่มนั้นกล่าวขึ้นว่า “ศิษย์พี่ ข้าว่าเรารีบออกไปจากบึงพิษนี่กันเถอะ พิษในนี้ยิ่งอยู่ก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ ขืนเข้าไปลึกกว่านี้มีหวังเราได้ตายอยู่ในนั้นกันหมดแน่”
ศิษย์พี่รอง “พวกเจ้าพูดบัดซบอะไรกัน ? ม้วนไม้ไผ่นั่นเป็นเบาะแสของหม้อเทพนิรันดร์อันล้ำค่า จะยอมปล่อยไปง่าย ๆ เช่นนี้ได้อย่างไรเล่า ?”
เป็นเพราะความยั่วยวนของหม้อเทพนิรันดร์ ไม่ว่าผู้ใดก็ยอมที่จะเป็นแมงเม่าบินเข้าไปในกองไฟ พวกเขาก็เช่นกัน
“ผลหมื่นพิษ เติบโตขึ้นมาจากบึงหมื่นพิษ นึกไม่ถึงเลยว่าข้าจะได้เจอมัน” มู่เฉียนซีมองตรงไปยังผลรูปวงรีสามกลีบในที่ลุ่มตรงหน้าพลางกล่าวขึ้นอย่างช้า ๆ
ทว่านางไม่ได้พุ่งพรวดเข้าไปในทันที สมบัติพิษเช่นนี้แน่นอนว่าต้องล้อมรอบไปด
