มู่เฉียนซีฟื้นตื่นขึ้นจากฝันร้ายที่น่างุนงง นางพบว่าตัวของนางนั้นมีพันธสัญญาประหลาดเพิ่มขึ้นมาอีกสัญญาหนึ่ง และบาดแผลบนตัวของนางที่มีอยู่ทั้งหมดนั้น ก็ได้หายไปอย่างประหลาด แม้แต่ร่องรอยเพียงสักนิดก็ไม่มีหลงเหลืออยู่
— ครืนนนนนน! —
ทันใดนั้นเอง มีเสียงดังสนั่นมาจากรอบข้าง มู่เฉียนซีมองไปเห็นสัตว์พันธสัญญาทั้งสองของตนกำลังสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายกับงูเหลือมพิษ
“ผนึกมังกรวารี!”
มู่เฉียนซีลงมืออย่างรีบร้อน นางได้เลื่อนขั้นไปเป็นปรมาจารย์ภูตระดับหนึ่งแล้ว พลังของนางจึงแข็งแกร่งขึ้นไม่น้อย ทว่าการโจมตีออกไปในครั้งนี้ ไม่ได้ทำให้พวกงูเหลือมพิษล่าถอยไปแต่อย่างใด
มู่เฉียนซีตะโกนด้วยเสียงเย็นชา “เสี่ยวหง อู๋ตี้ พวกเจ้าหลีกไป”
ในที่สุดนายท่านก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว อู๋ตี้และเสี่ยวหงโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง พวกมันรีบออกมาจากตรงนั้น
กระบี่ขึ้นสนิมเล่มนั้นถูกมู่เฉียนซีชักออกมาอีกครา ที่คมปลายกระบี่สีแดงเข้มย้อมให้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนกลายเป็นสีแดงก่ำ มู่เฉียนซีแค่นเสียงเย็นชา “มังกรเพลิงสังหาร!”
สิ้นเสียงนาง มังกรเพลิงสีแดงเข้มขนาดยักษ์พุ่งทะยานออกไป มันใช้ท่าพิฆาตฆ่าสังหารเหล่างูเหลือมพิษท่าทางดุดันที่อยู่ตรงหน้านั้นจนหมดสิ้น
— ฟึ่บ! —
มู่เฉียนซีโปรยผงยาไปรอบ ๆ ผงยาพวกนี้สามารถที่จะหยุดยั้งสิ่งที่เป็นพิษไม่ให้เข้ามาใกล้ได้
หมอกพิษที่อยู่ตรงนี้ไม่ได้เป็นอันตรายมากนัก มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “เสี่ยวหง อู๋ตี้ พว
