มไปตาม ๆ กันเป็นแน่
มู่เฉียนซีนำยาส่วนมากที่นางได้ปรุงขึ้นมามอบให้แก่ชิงอิ่งก่อนจะกล่าวขึ้น “ถ้าหากว่าพลังของเจ้าไม่พอก็จงกินให้เต็มที่ จงอย่าได้ประหยัดไม่เข้าเรื่องเป็นอันขาด”
ชิงอิ่งพยักหน้า “อืม”
ต่อมามู่เฉียนซีกำลังจะนำเสี่ยวหง อู๋ตี้กลับเข้าไปในมิติ
“พวกเราไปกันเถอะ”
ขณะที่เท้าของมู่เฉียนซีกำลังก้าวเข้าไปข้างหนึ่งนั้น พวกคนชุดขาวเหล่านั้นก็บุกเข้ามาเสียแล้ว
กลิ่นอายอันตรายแรงกล้าแผ่กระจายเข้ามา ทำให้ชิงอิ่งตื่นตัวขึ้น
มู่เฉียนซีสังเกตความหนาของหมอกพิษในบึงหมื่นพิษแห่งนี้ นางตัดสินใจว่าจะต้องไปยังจุดที่มีพิษที่สุดของบึงพิษแห่งนี้
สำหรับผู้อื่นแล้ว สถานที่เหล่านี้เป็นอันตรายถึงชีวิต แต่ทว่าสำหรับผู้ไล่ล่าที่ถูกปกป้องโดยพลังเข้มแข็งระดับจักรพรรดิแล้ว กลับเป็นที่ที่พวกเขาสามารถอยู่รอดได้
— ฟึ่บ! —
ชิงอิ่งฟังคำสั่งทั้งหมดของมู่เฉียนซี เขาพุ่งไปยังจุดที่ลึกที่สุดของบึงหมื่นพิษในทันใด
คนชุดขาวกลุ่มนั้นยิ่งไล่ตามไปก็ยิ่งหวั่นใจ
พวกเขาเริ่มสบถด่าออกมา “เจ้าเด็กหนุ่มบัดซบนั่น เลือกที่อะไรของมันกัน ?! ที่ไหนมีพิษมากที่สุดมันก็จะหนีไปทางนั้น ไม่กลัวตายหรืออย่างไร ?”
“ข้าว่าเจ้าเด็กนั่นมันโดนพวกเราไล่จนเหมือนแมลงวันไร้หัวที่วิ่งไปอย่างสุ่ม ๆ แล้ว ถึงได้หนีมาจนถึงสถานที่บ้า ๆ เช่นนี้”
“หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ถึงต่อให้พวกเรามีเกราะป้องกันพิษด้วยพลังจักรพรรดิแห่งภูตของอาจารย์ที่ให้มาก็ตามที อยู
