ถึงขั้นสุด นางหลบหลีกการโจมตีในครั้งนี้ของจักรพรรดิแห่งภูตไปได้อย่างฉิวเฉียด
ชายผู้นั้นกล่าว “เจ้าหนู ครั้งต่อไปข้าจะรอดูว่าเจ้าจะหลบไปที่ใดได้”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ต่อไปนี้คนที่จะต้องหลบคือพวกเจ้าต่างหากเล่า”
ขวดยาหลายขวดถูกโยนขึ้นไปในอากาศ มู่เฉียนซีตะโกน “บุปผาหลั่งสายฝน!”
— ปัง! —
เมื่อขวดยาทั้งหมดนั้นระเบิดขึ้น ราชาแมงมุมที่หลับใหลอยู่ในมุมมืดของบึงหมื่นพิษแห่งนี้ก็ได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา พวกมันรู้สึกเหมือนว่ามีอาหารอันโอชะอยู่รอบด้าน พลันปล่อยใยออกมาอย่างเร็วรี่
— ฟืด! ฟืด! ฟืด! —
ใยสีดำนับไม่ถ้วนพุ่งอกมา เข้าไปพันธนาการจักรพรรดิแห่งภูตเหล่านั้น
ชิงอิ่งรีบหนีออกมาอยู่ที่ด้านข้างของมู่เฉียนซีพร้อมดึงร่างของมู่เฉียนซีเอาไว้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “เสี่ยวหงเปิดทาง! พวกเราฝ่าออกไปกันเถอะ”
เสี่ยวหงพ่นเปลวเพลิงสีแดงเข้มออกมาเผาใยแมงมุมสีดำที่อยู่ด้านหน้าจนเปิดออก ชิงอิ่งรีบดึงมู่เฉียนซีฝ่าออกไปทำให้พวกบุรุษชุดขาวเหล่านั้นสีหน้าซีดเผือด
หนึ่งในนั้นกล่าว “เร็วเข้า! พวกเรารีบฝ่าออกไปเร็วเข้า ราชาแมงมุมหมื่นพิษนี้รับมือได้ยากยิ่ง”
.
