“ส่งยาแก้พิษมา!” ชายผู้นั้นกล่าวอย่างดุร้าย
“พวกเจ้าเองก็เป็นนักปรุงยา ล้างพิษด้วยตัวเองไม่ได้หรืออย่างไร ?”
กลิ่นสาบยาบนร่างของคนเหล่านี้โชยฉุนนัก ทำให้ไม่สามารถปกปิดไว้ได้ว่าพวกเขาเองก็เป็นนักปรุงยา นอกจากนี้ในเมื่อพวกเขาต้องการหม้อเทพนิรันดร์ ก็มีเพียงนักปรุงยาเท่านั้นที่น่าจะต้องการ
เมื่อได้ยินคํากล่าวของมู่เฉียนซี สีหน้าพวกเขาพลันเปลี่ยนไป มันดูบูดเบี้ยวเสียยิ่งกว่าจานดินเผาที่ถูกปั้นอย่างผิดรูป
พวกเขาเป็นนักปรุงยา และก็ไม่รู้ว่าเป็นนักปรุงยาที่ระดับสูงกว่าเจ้าเด็กหนุ่มผู้นี้มากมายเพียงใด แต่พิษนี้พวกเขา… พวกเขากลับทําอะไรมันไม่ได้เลย
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างลำพองใจ “หากอยากจะมีชีวิตอยู่ ต้องการยาแก้พิษก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ ปล่อยพวกข้าไปสิแล้วข้าจะมอบยาแก้พิษให้”
ในขณะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งก้าวออกมา เขาไม่สนใจการคุกคามของมู่เฉียนซีและตบฝ่ามือที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลังออกไปใส่นาง
ชิงอิ่งไหวตัวทัน เขาหมุนตัวขวางการโจมตีนี้ไว้
— ตูม! —
ทว่าพลังจากเงาร่างนั้นรุนแรงนัก ทั้งชิงอิ่งและมู่เฉียนซี พวกเขาทั้งสองกระเด็นลอยออกไป แต่ไหนเลย พลังโจมตีนี้รุนแรงมากเสียจนแม้กระทั่งผู้ตบพลังเองก็ยังปลิวกระเด็น
“พรวด!” มู่เฉียนซีกระอักเลือดกบปาก
แม้ว่าชิงอิ่งจะป้องกันการโจมตีทั้งหมด แต่อาการบาดเจ็บของนางก็หนักขึ้นเรื่อย ๆ
“นายท่าน!” อู๋ตี้เสี่ยวหงสองสัตว์พันธสัญญารีบขวางตรงหน้ามู่เฉียนซีหมายใจจะช่วยบังนางไว้
