วกราด “พวกสารเลวบัดซบ! ข้าจะจัดการพวกเจ้าซะ”
เปลวเพลิงสีแดงเข้มแผ่กระจายออกมา เวลานี้ดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขากลายเป็นลาวาสีแดงเข้มน่าสะพรึงกลัว
“สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ?”
“อ๊าก!”
เปลวไฟสีแดงเข้มทําให้พวกเขาถูกเผาราวกับปลาเผาร้อน ๆ
เมื่อพวกอู๋ตี้และเสี่ยวหงโจมตีเสร็จเรียบร้อย พวกมันก็รีบไล่ตามมู่เฉียนซีและชิงอิ่งไป นายท่านต้องไม่เป็นอะไรอย่างแน่นอน
บึงหมื่นพิษปล่อยหมอกพิษแผ่ออกมาอย่างอันตราย เมื่อคนเหล่านี้ไล่ตามมาถึงที่นี่ก็ไร้ซึ่งทางเลือก ต้องหยุดฝีเท้าลง
“ศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่สาม เราจะทําอย่างไรดี ? นี่คือบึงหมื่นพิษที่อันตรายมากในตะวันตกของทวีปเซี่ยโจว”
ศิษย์พี่รองที่ถูกวางยาพิษผู้นั้นกล่าวขึ้นช้า ๆ “เด็กหนุ่มนั่นคิดว่าตนเองเชี่ยวชาญในยาพิษ คิดว่าเข้าไปในบึงหมื่นพิษจะสามารถช่วยชีวิตไว้ได้ แต่เขาไม่รู้ถึงอันตรายของบึงหมื่นพิษเลย เขาเป็นเพียงปรมาจารย์ภูติ เมื่อเข้าไปแล้วคงจะต้องตายอย่างไร้ที่ฝัง”
“เช่นนั้นพวกเราจะถอยไปรึ ?”
“แผนที่ตำแหน่งของหม้อเทพนิรันดร์อยู่ที่เจ้าหนุ่มนั่น พวกเราจะถอยหนีได้อย่างไรกันเล่า ? บึงหมื่นพิษนี้จำต้องเข้าไปอย่างแน่นอน เมื่อข้ายับยั้งพิษนี้ได้ก็จะเข้าไปในบึงหมื่นพิษ”
“ตกลง!”
ยิ่งอยู่นานไป หมอกพิษก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเรื่อย ๆ ชิงอิ่งเป็นหุ่นเชิดรบสำหรับต่อสู้ ย่อมไม่มีพิษใดที่จะทําอันตรายอะไรเขาได้ ในขณะที่เสี่ยวหงและอู๋ตี้ แม้พวกมัน
