กลิ่นอายของพลังวิญญาณจักรพรรดิระดับสูงสุดแผ่กระจายออกมาท่วมท้นเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่มู่เฉียนผู้เป็นจอมภูตจะสามารถรับมือได้อย่างแน่นอน
ทันใดนั้นร่างสีเขียวพลันปรากฏขึ้น ไม่มีพลังวิญญาณ ไม่มีพลังชีวิตใด ๆ มีแต่แรงกดดันที่น่ากลัวถึงขีดสุดเท่านั้น
— ตูม! —
ยอดฝีมือของหุบเขากระจกจันทราเริ่มลงมือต่อสู้แล้ว
“มู่ซี เจ้ารีบหนีไปก่อนเร็ว!”
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง!” มู่เฉียนซีไม่เพียงแต่ไม่หนี นางยังตะโกนเรียกเสียงดังก้อง
ฉับพลันร่างสีขาวอันนุ่มนวลพุ่งออกมา ตามด้วยเปลวไฟสีแดงเข้มจากร่างของเสี่ยวหงที่กระจายไปทั่วทั้งบริเวณ
มู่เฉียนซีหยิบยาวิญญาณออกมากำมือหนึ่ง ยื่นให้กับชิงอิ่ง “รวบรวมพลังทั้งหมดแล้วรีบพาข้าไป!”
ชิงอิ่งไม่สนว่าเม็ดยาวิญญาณในกำมือนั้นจะมากมายเพียงใด เขารีบเร่งยัดเข้าปากกลืนมันลงคอไปทันที เมื่อพลังของเขาพุ่งขึ้นถึงขีดสุด ก็รีบพามู่เฉียนซีออกไปทันที
“อ๊า! สัตว์ศักดิ์สิทธิ์”
“สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสอง!”
นับว่าเป็นโชคดีที่เสี่ยวหงตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก ความแข็งแกร่งของมันเพิ่มสูงขึ้น มันช่วยยื้อเวลาให้มู่เฉียนซีหนีออกไปได้
พลังของชิงอิ่งเองก็ระเบิดถึงขีดสุด เขาพามู่เฉียนซีพุ่งออกมาจากหุบเขากระจกจันทรา ทว่าศัตรูกลุ่มนั้นยังคงไล่ตามอย่างไม่ยอมเลิกรา
จะราวีกันไปถึงไหน ?!
เสียงคำรามดังขึ้น “หนุ่มน้อย ยอมมอบม้วนไม้ไผ่โบราณมาให้ข้าเสียดี ๆ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”
— ตูม! —
พลังที่รุนแรงกระแทกเข้าด้า
