ก็ยังคงมีความหวังแม้จะน้อยนิดก็ตามที เขาเห็นว่าท่านปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหรินมีความไว้วางใจในตัวเด็กหนุ่มผู้นี้มาก และเขาก็เชื่อสายตาของปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหรินเช่นกัน
บาดแผลที่ซ่อนอยู่ในร่างของผู้อาวุโสใหญ่นั้นร้ายแรงมาก แม้ว่าปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหรินจะรักษาแล้วอาการยังไม่ดีขึ้น มู่ซีเด็กหนุ่มผู้นี้ก็มีวิธีรักษาอีกวิธีหนึ่ง
นางใช้เวลาในการปรุงยาครึ่งค่อนวัน ในขณะที่ผู้นำขุมกำลังกระจกจันทราเห็นยาที่นางปรุงออกมา เขาพลันรู้สึกเหลือเชื่ออย่างมากในทันใด
“เจ้าคงจะไม่ใช้ยานี่รักษาหรอกใช่หรือไม่ ? สิ่งนี้มันจะช่วยอะไรได้ ?”
ปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหรินยิ้ม กล่าวขึ้น “ดูเหมือนว่าหุบเขากระจกจันทราจะซ่อนตัวจากโลกภายนอกเสียนานเลยไม่รู้ว่าตอนนี้ทางตกของเซี่ยโจวเรามีหอหมอปีศาจ ในหอหมอปีศาจเปิดขายยาเหย้าจี้หรือแผนปัจจุบัน ยาบางตัวก็มีสรรพคุณดีเลิศกว่ายาลูกกลอนเสียอีก”
มู่เฉียนซีนำเอายาบรรจุไว้ก่อนจะกล่าวว่า “หากเชื่อข้า เช่นนั้นข้าจะลงมือทันที”
ทันใดนั้นเอง ผู้อาวุโสใหญ่จิ้งเยี่ยกล่าวขึ้นมา “หากเกิดอันตรายกับข้า เจ้าอย่าหวังว่าจะออกไปจากหุบเขากระจกจันทราได้ เช่นนี้แล้ว ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไรกันเล่า ?”
“อืม”
เข็มยาเจ็ดชนิดถูกฉีดเข้าไปในร่างกายของผู้อาวุโสใหญ่จิ้งเยี่ย จากนั้นผู้อาวุโสใหญ่รู้สึกอ่อนเพลียไปชั่วขณะ ตกอยู่ในอาการสะลึมสะลือ
มู่เฉียนซี “ขั้นตอนต่อไปข้าจะหลอมยา รอให้ผู้ผู้อาวุโ