ทธิ์ในตำนาน หากพวกเขามีแผนที่ของหม้อศักดิ์สิทธ์สิ่งนั้น สำนักตานซินของพวกเขาคงจะกลายเป็นสำนักนิกายอันดับหนึ่งไปนานแล้ว
เจ้าสำนักตานซินรู้สึกว่าหากสำนักของเขาถูกทำลายไปเช่นนี้ มันไม่ยุติธรรมกับสำนักของเขาแม้แต่น้อย
“ม้วนไม้ไผ่โบราณอย่างไรเล่า! เจ้าอย่าบอกข้าว่ามันไม่ได้อยู่กับสำนักตานซินของเจ้า”
ม้วนไม้ไผ่โบราณ!
“ข้าได้ม้วนไม้ไผ่โบราณนั้นมาด้วยความบังเอิญเมื่อสิบปีก่อน ข้าพยายามศึกษามาเป็นสิบปีทว่าก็ไม่รู้ว่ามันคือสิ่งใด ข้ามอบให้คนอื่นไปแล้ว”
— ตูม! —
พลังอันแข็งแกร่งที่น่ากลัวอย่างยิ่งพุ่งออกมา เกือบจะฉีกทำลายเจ้าสำนักตานซินไม่เหลือชิ้นดี
— ตุบ! —
เจ้าสำนักตานซินล้มลงไปกับพื้น ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด เขากล่าวอย่างอ่อนแรง “สิ่งที่ข้ากล่าวล้วนแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น เวลานี้มู่ซี เอ่อ… ผู้ถือครองม้วนไม้ไผ่โบราณอยู่ที่หุบเขากระจกจันทรา หากพวกเจ้าไม่เชื่อก็ตามไปดูที่หุบเขากระจกจันทราได้”
“หวังว่าสิ่งที่เจ้าพูดนั้นจะเป็นความจริง”
“ไป!”
หนึ่งในคนกลุ่มนั้นกล่าวขึ้นว่า “พี่ใหญ่ พวกนั้นไปไล่ตามคนแซ่จวินผู้นั้นแล้ว คนแซ่จวินผู้นั้นครอบครองแผนที่อันสำคัญอยู่ เราไม่ควรล่าช้ากว่าพวกนั้น ถึงอย่างไรเราก็ต้องได้ม้วนไม้ไผ่โบราณส่วนนี้มาก่อน”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
……
อรุณรุ่งในวันต่อมา
ผู้อาวุโสใหญ่จิ้งเยี่ยฟื้นตื่นขึ้น เขารู้สึกว่าร่างกายของตนในตอนนี้ดีขึ้นกว่าเดิมมากนัก ไม่น่าเชื่อว่ายาเจ็ดเข็มนั่นจะช่ว
