ักครั้งนี้ยังมีรางวัลอีกด้วย มิทราบว่ารางวัลนั้นคืออะไรรึ ?”
เจ้าสำนักตานซินโกรธจนแทบจะกระอักเลือด ขนาดนี้แล้วเจ้าหนุ่มนี่ยังจะมีหน้ากล้ามาเอารางวัล
มู่เฉียนซีเลิกคิ้ว “เป็นอะไรไปหรือไม่ ? หรือว่าเจ้าสำนักตานซินคิดที่จะเบี้ยวเรื่องรางวัล ?”
“แน่นอนว่ามิใช่ รางวัลสำหรับผู้ที่ได้อันดับหนึ่งในครั้งนี้คือม้วนไม่ไผ่โบราณหนึ่งชุด ในม้วนมีข้อมูลความรู้มากมายนัก”
ตัวเขาเองก็ได้ทำการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับม้วนไม้ไผ่มานับสิบปีแล้ว แต่กลับไม่ได้ความอะไรจากมันเลย จึงได้นำเอามันมาเป็นของรางวัลในการประลองฝีมือการหลอมปรุงยาครั้งนี้
มู่เฉียนซีรับม้วนไม้ไผ่นั้นมา ทันใดนั้นดวงตาของนางพลันหรี่แคบลง ม้วนไม้ไผ่นี้เหมือนที่จวินโม่ซีเคยให้นางมา นางคลี่มันออกอย่างช้า ๆ บนม้วนไม้ไผ่นี้ไม่มีตัวอักษรใด จะมีก็แต่ภาพที่เรียงสลับกันสุ่ม ๆ ดูแล้วคล้ายกับการนำภาพวาดมาวางอย่างไร้ระบบระเบียบ จึงทำให้มู่เฉียนซีนั้นแน่ใจว่าม้วนไม้ไผ่นี้จะต้องเกี่ยวข้องกับที่จวินโม่ซีได้ให้นางไว้เกี่ยวกับเรื่องหม้อเทพนิรันดร์เป็นแน่
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับยาระดับปฐพี แต่ได้รับของสิ่งนี้ก็เป็นเรื่องน่ายินดีที่เหนือจากที่นางคาดหมายเอาไว้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “แต่เดิมข้าคิดว่าเจ้าสำนักตานซินเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าท่านจะใจกว้างเช่นนี้…”
ในตอนที่พวกมู่เฉียนซีกำลังหันหลังจากไป เจ้าสำนักตานซินออกคำสั่งให้คนของพวกเขาไปตรวจดูที่
