งปรมาจารย์เวิน แต่กลับพบเจอกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งจากทั้งสองด้านอย่างไม่ตั้งใจ
คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งของทั้งสองฝ่าย เป็นถึงยอดฝีมือของสองสํานักใหญ่แห่งแคว้นชวน
พวกเขาหัวเราะเยาะก่อนจะกล่าวว่า “สํานักจินติ่ง! สํานักจินติ่งแห่งแคว้นชิงถึงกับกล้ามาแย่งชิงยาที่แคว้นชวนของพวกข้า ข้าคิดว่าสํานักจินติ่งของพวกเจ้าคงเบื่อหน่ายที่จะมีชีวิตอยู่แล้วใช่หรือไม่ ?”
หัวหน้าสํานักจินติ่งลอบกัดฟันแน่น หากไม่ใช่เพราะความรู้สึกผิด เขาคงไม่อยากมาที่นี่เพื่อแย่งชิงยาของปรมาจารย์เวินและขัดแย้งกับทั้งสองสํานักใหญ่เป็นแน่
หัวหน้าสํานักจินติ่งกล่าว “วันนี้ข้ามีเป้าหมายใหญ่ที่จะต้องได้ยาเม็ดนั้น โปรดอย่าให้ต้องบีบบังคับกัน ขอบคุณล่วงหน้า”
“อย่ามากล่าววาจาไร้สาระกับข้าเลย ยาระดับปฐพีมันยากจะพบเห็นได้ในหลายร้อยปี เวลานี้ไม่ได้มาก็ไม่รู้ว่าจะต้องรออีกถึงเมื่อไหร่ หวังให้ข้าเอาให้เจ้า เจ้าฝันไปเถอะ!”
หัวหน้าสํานักจินติ่งกล่าว “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็คงต้องล่วงเกินแล้ว! เพื่อยาวิเศษระดับปฐพีนั้น ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะไม่ยอมแพ้”
ยาเม็ดนั้นยังไม่ทันได้แข็งตัว พวกเขาก็เริ่มต่อสู้กันอย่างดุเดือดเพื่อแย่งชิงกันเสียแล้ว
สําหรับคนนอกอย่างสํานักจินติ่ง สองสํานักใหญ่แห่งแคว้นชวนย่อมไม่เกรงใจอย่างแน่นอน
เพียงแต่ว่าสองสํานักใหญ่แห่งแคว้นชวนไม่อยากล่วงเกินปรมาจารย์เวิน จึงส่งยอดฝีมือออกมาบางส่วนเท่านั้น
แต่สํานักจินติ่ง ทุ
