่เคยเห็นผู้ใดเสนอราคาได้อย่างตามใจตนขนาดนี้มาก่อน เขากล่าว “มู่เฉียนซี เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้ามีหยกวิญญาณมากมายถึงเพียงนั้น เวลานี้เจ้าประมูลไปแล้วมากมาย ต่อให้ข้าให้ยืมหยกวิญญาณของข้าด้วย เกรงว่าคงจะยังไม่พอให้เจ้ายืม”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นอย่างเฉยเมย “หยกมูลค่าร้อยล้านบนตัวข้านั้นได้ใช้หมดไปตั้งแต่แรกแล้ว”
น่าหลานอวี้ใจเต้นแรงจนแทบจะสิ้นลมไป เขากะพริบตารัวเร็วเรียกสติตนก่อนจะกล่าวกับนาง “เช่นนั้นเจ้า… เจ้า… เจ้าจะไม่กังวลสักหน่อยหรือ ? ไปประมูลอย่างบ้าคลั่งเช่นนี้ ลานประมูลได้ดินลึกลับนัก แม้แต่หอการค้าอันดับหนึ่งของข้าก็ยังไม่กล้าไปล่วงเกิน หากตอนนั้นเงินเราไม่พอจ่ายแล้วละก็ เกรงว่าคงต้องตายกันหมดนี่เป็นแน่”
มู่เฉียนซียังคงสงบนิ่ง กล่าวว่า “น่าหลาน อย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย ข้าไม่มีหยกวิญญาณ แต่ข้ายังมียาวิเศษอยู่กับตัว”
แม้ว่ายาที่นางปรุงขึ้นมาราคาจะไม่ถือว่าสูงเท่าสิ่งเหล่านี้ แต่ว่ายาระดับปฐพีและยาฟ้าดินซวนหวงที่หม้อเทพปาฮวางชิงมู่ได้มอบให้แก่นางไว้ก็เพียงพอแล้ว
น่าหลานอวี้ “ข้าลืมไปว่าเจ้ากับมู่ซีล้วนเป็นนักปรุงยาผู้มีฝีมือสูงส่ง พวกเจ้าไม่มีทางขาดเงิน”
มู่เฉียนซี “เช่นนั้นแล้วก็ประมูลต่อไปเถอะ การจะได้เจอสมบัติมากมายเช่นนี้ไม่ง่ายเลย จะพลาดมิได้ โดยปกติแล้วจะหาซื้อไม่ได้”
การประมูลยังคงดำเนินต่อไป ขณะที่ของดีทั่วไปล้วนตกไปอยู่ในมือของมู่เชียนซี แทบทุกผู้คนในงานประมูลขัดใจ กัดฟันด้ว
