น่ากลัวนัก“เก้าหมื่นชิ้นข้าเอา!” คุณชายชุดเหลืองกัดฟันตะโกนขณะที่น่าหลานอวี้กําลังจะเพิ่มราคาเพื่อให้เจ้าคุณชายจอมโอ่ชุดเหลืองยอมแพ้ มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้น “สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่สิ่งนี้ แต่มันเป็นอันนั้นต่างหาก อันนี้ข้าเพียงแค่ถามเท่านั้น”น่าหลานอวี้ไม่สู้ราคาอีกต่อไป เด็กหนุ่มชุดเหลืองถึงกับอ้าปากค้าง“เจ้า… เจ้า…”เมื่อเขาได้สติ ก็พบว่าตนเองให้ราคาที่สูงเกินจริง ราคาที่สูงลิบลิ่วนี้สูงกว่าคุณค่าของหยกแก้วผลึกสีม่วงนี้หลายเท่ามู่เฉียนซีอมยิ้ม นางกล่าวหยอกล้อ “นายน้อย ในเมื่อเจ้าตะโกนราคาออกมาเท่านี้ เจ้าก็รีบจ่ายเร็วเข้าเถอะ หรือเจ้าเพียงแค่ตะโกนออกมาได้ แต่กลับไม่มีจะจ่าย ?”ใบหน้าของเด็กหนุ่มชุดเหลืองเปลี่ยนกลายเป็นแดงก่ำ ขณะนี้มีดวงตานับไม่ถ้วนที่มองอยู่รอบ ๆ หากตะโกนราคาออกมาจริงแต่ไม่จ่าย ก็คงจะต้องอับอายขายหน้าถึงวงศ์ตระกูลเป็นแน่แท้เขากล่าวตะกุกตะกัก “ขะ… ข้ามีหยกวิญญาณเพียงเก้าหมื่นชะ… ชิ้นเท่านั้น”เขาจ่ายหยกวิญญาณเก้าหมื่นชิ้นนี้ด้วยความเจ็บปวดหัวใจ ณ เวลานี้เถ้าแก่ผู้นั้นยิ้มกว้างจนหุบปากไม่ได้ วันนี้เขาได้กําไรมากมาย พรุ่งนี้ไม่ต้องมาตั้งแผงลอยแล้วก็ยังได้มู่เฉียนซีกล่าว “แล้วกิ่งไม้นี้ล่ะ ?”เถ้าแก่ยิ้มก่อนจะกล่าวว่า “วันนี้ต้องขอบคุณคุณชายทั้งสองคนที่ทำให้ข้าได้กําไรมากมายนัก กิ่งไม้นี้ ให้ข้าเพียงหยกวิญญาณหนึ่งชิ้น ข้าก็ขายแล้ว”มู่เฉียนซีรีบกล่าวอย่างพึงพอใจ “ตกลง
