ชสีห์เพลิงอยู่ในกรงอย่างเกียจคร้าน แม้แต่มันยังชื่นชมกับความร้ายกาจของหญิงผู้นี้ กรงสัตว์ทั้งหมดถูกนางวางยาพิษลึกลับไว้หลายชนิด เมื่อมีผู้ใดมาเตะต้อง จะต้องตายตกไปแน่นอนต่อไปอย่าได้มาล่วงเกินหญิงนางนี้ มิเช่นนั้นแล้วจะตายเช่นไรก็ไม่อาจรู้ได้มู่เฉียนซีกล่าวอย่างสะใจ “ใช่แล้ว ข้าวางยาพิษ กล้ามาเตะต้องของของข้า ต้องบอกเลยว่าพวกเจ้านั้นกล้ามาก”บุรุษรุ่นลุงใบหน้าดำถามขึ้น “เจ้า… เจ้าต้องการอะไรจากข้า ?”มู่เฉียนซี “ไม่มีอะไรมากนัก ข้าเพียงเห็นว่าท่านสามารถเอาหยกวิญญาณหมื่นชิ้นออกมาได้อย่างสบาย ๆ เช่นนั้นท่านคงจะต้องมีเงินทองมากมายเป็นแน่ ส่งของมีค่าบนตัวท่านทั้งหมดมา”บุรุษรุ่นลุงใบหน้าดำผู้นั้นแทบจะร้องไห้ออกมา เขากล่าวว่า “เจ้า… เจ้ากำลังปล้นข้า”มู่เฉียนซี “หากท่านไม่คิดโลภในสัตว์ศักดิ์สิทธ์ของข้า ไม่บังคับให้ข้าขายให้ก็คงไม่ต้องโดนข้าปล้น จะให้หรือไม่ให้ หากไม่ให้ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะทำให้ท่านตาย”.
“ในเวลาเช่นนี้ หญิงผู้นั้นยังจะออกไปนอกเมืองอีกหรือ ? นางเข้าใจอะไรผิดหรือไม่ ?! นางอยู่ที่หอหมอปีศาจถึงจะเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดมิใช่ข้างนอกนั่น สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าตอนนี้มีกี่ตระกูลที่กำลังจ้องเล็งชิงเอาสัตว์ศักดิ์สิทธิตัวนั้นของนาง” ไม่นานหลังจากที่มู่เฉียนซีออกจากประตูเมือง นางก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายทรงพลังมากมายไล่ตามมา เวลานี้มู่เฉียนซีอยู่ในป่านอกเมือง มีอะไรมากมายบดบังสายตานาง ช
