เฮยอู๋ตี้นำคนมา เดิมทีจุดประสงค์ของเขาไม่ใช่ว่าจะดี เขาต้องการที่จะมาดูจุดจบอันน่าสังเวชของไป๋มู่เฟิง แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะต้องมาเห็นไป๋มู่เฟิงบาดเจ็บเพียงภายนอกเท่านั้น เขาไม่ได้บาดเจ็บร้ายแรงอะไรเลย
ไป๋มู่เฟิงกล่าว “ดูเหมือนข้าจะทำให้เจ้าผิดหวังเสียแล้ว ข้าไม่ตายง่าย ๆ หรอกเฮยอู๋ตี้”
— ฟึ่บ! —
ทันใดนั้นไป๋มู่เฟิงพุ่งพรวดเข้าไปประชิดร่างเฮยอู๋ตี้และจู่โจมโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว
— ปัง! —
“พลังของเจ้าฟื้นกลับมาเร็วขนาดนี้ได้อย่างไรกัน ?” เฮยอู๋ตี้ผงะไปครู่หนึ่ง เขารีบถอยหลังไปทันที
— ตูม! —
เขาพบว่าไป๋มู่เฟิงเปลี่ยนไปมากจริง ๆ อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ไม่กล้าเรียกไป๋มู่เฟิงว่า ‘เจ้าหน้าจืด’ แล้ว
บนร่างของไป๋มู่เฟิงแผ่กลิ่นอายโหดร้ายและรุนแรงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เขาสู้อะไรแทบไม่ได้เลย
— ตูม! ตูม! ตูม! —
เฮยอู๋ตี้ถูกโจมตีอย่างรุนแรง
“อ๊าก!” เฮยอู๋ตี้ร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวสุดขั้วหัวใจ
ไป๋มู่เฟิงไม่สนใจความจะเป็นจะตายของอีกฝ่าย เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้ารอคอยวันที่ข้ากลายเป็นขยะไร้ประโยชน์มากนักไม่ใช่รึ ? วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นขยะไร้ประโยชน์นั่นเสียเอง! หึ! ไม่นึกเลยจริง ๆ ว่าเจ้าจะหลอกล่อให้สัตว์วิญญาณพวกนี้มาจัดการกับข้า เจ้ามันเล่นสกปรก สมควรตายยิ่งนัก!”
หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของผู้นำตระกูลมู่ มีหวังพวกเขาคงต้องซวยไปแล้วเป็นแน่
เฮยอู๋ตี้ตกใจ ใบหน้าซีดขา
