ั้งสับสนมึนงงระคนแปลก ๆ อยู่ในใจ นี่มันคืออาการป่วยอย่างรักษาไม่ได้หรืออย่างไรกัน ?
ทันใดนั้นเอง เสียงองค์ชายใหญ่ตะโกนขึ้นปลุกเขาตื่นจากภวังค์ความคิด “นายน้อยน่าหลาน… นายน้อยน่าหลาน พวกเราเริ่มล่าสัตว์กันเถอะ”
น่าหลานอวี้ได้สติกลับมา กล่าวว่า “อืม ไปล่าสัตว์กัน”
เมื่อเห็นสัตว์วิญญาณอยู่ข้างหน้า ไป๋มู่เฟิงก็กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “นั่น เจ้าตัวนั้นเป็นสัตว์วิญญาณระดับสาม เสือดาวเมฆา”
เสือดาวที่มีลวดลายเหมือนเมฆปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา รูปร่างของมันใหญ่มาก มู่เฉียนซีกล่าว “มันเป็นเพียงสัตว์วิญญาณระดับสาม เร็วเข้า รีบลงมือเร็วเข้า!”
น่าหลานอวี้พยักหน้า “ได้”
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
ฉับพลันทันใดเงาร่างสองร่างพุ่งออกไป
กระบี่มังกรเพลิงของมู่เฉียนซีคํารามออกมา ขณะเดียวกันไป๋มู่เฟิงก็ดึงดาบยาวของเขาออกมา
— ฟึ่บ! —
เงาร่างสีม่วงพุ่งมา พลันกระบี่มังกรเพลิงกวัดแกว่งไปมาลงบนร่างของเสือดาวเมฆาตัวนี้
เลือดสด ๆ พุ่งออกมาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!
เมื่อเห็นว่าคู่หูของมันถูกฆ่าโดยมนุษย์ผู้นี้ เสือดาวเมฆาอีกตัวก็พุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่ง
มู่เฉียนซีแค่นเสียงเย็นชาทันที “พวกเจ้าคิดจะจัดการข้า แค่ความแข็งแกร่งของพวกเจ้าคงไม่เพียงพอ รู้เอาไว้เสียด้วย!”
— ปัง! ปัง! ปัง! —
เมื่อกระบี่อีกหลายเล่มตกลงมา เสือดาวเมฆาทั้งหมดก็ถูกมู่เฉียนซีโจมตี
ในพริบตา มู่เฉียนซีนางจัดการเสือดาวเมฆาที่อยู่รอบ ๆ ได้ทั้งหมด
