มู่เฉียนซีออกคําสั่ง “มู่อี ระดมกำลังองครักษ์เงาทั้งหมดไปช่วยกันจับตัวจวินโม่ซีกลับมา”
“ขอรับ”
เวลานี้มู่เฉียนซีจ้องไปที่เนื้อหาบนม้วนไม้ไผ่นั้น มันเป็นเนื้อหาที่บันทึกเกี่ยวกับหม้อเทพนิรันดร์
หม้อเทพนิรันดร์และหม้อวิญญาณนิรันดร์เป็นหม้อสูงส่งซึ่งถือเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งแห่งเทพนิรันดร์ หากได้มาจะสามารถฝืนชะตาฟ้าลิขิตได้ ปลุกคนตายให้ฟื้นคืน ผงกระดูกเนื้อขาว…
นอกจากบันทึกเหล่านี้แล้ว ยังมีแผนที่ที่ซับซ้อนอยู่ด้วย มู่เฉียนซีไม่สามารถอ่านแผนที่นี้ได้อย่างเข้าใจ ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่นางมั่นใจ จวินโม่ซีต้องรู้อะไรบางอย่างแน่นอน
ในเมื่อเขามีของเช่นนี้อยู่ เขาคงรู้จักหม้อเทพนิรันดร์เป็นอย่างดี มิน่า… เขามักจะพูดถึงหม้อเทพนิรันดร์อยู่เสมอ
ไม่แปลกใจเลยที่เขามักจะพูดถึงหม้อเทพนิรันดร์ต่อหน้านางนัก อีกทั้งยังบอกนางไว้ว่าการจะได้หม้อเทพนิรันดร์มานั้น ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเขามีเบาะแสแต่แรกอยู่แล้ว
เจ้าจวินโม่ซีจอมตะกละทิ้งปริศนาใหญ่ ๆ และแผนที่อันเป็นปริศนาเอาไว้แล้วจากไป ช่างน่าเกลียดเสียจริง หึ! ต้องจับกลับมาให้ได้ คิดที่จะไปง่าย ๆ เช่นนี้รึ ? ไม่มีทาง!
อย่างไรก็ตาม เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งก้านธูป พวกมู่อีก็กลับมา
เห็นได้ชัดว่าพวกเขากลับมามือเปล่า หนึ่งในพวกเขากล่าว “ท่านผู้นำตระกูล พวกเราหาตัวราชาโอสถไม่พบขอรับ เขาหนีไปแล้ว แตได้ทิ้งสิ่งนี้ไว้ขอรับ” มันเป็นจดหมายฉบับหนึ่ง
“
