ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวว่า “เจ้าช่วยข้าไว้ ถึงคราข้าบ้างแล้ว หรือว่าเจ้าจะไม่อนุญาตให้ข้าช่วยเจ้ารึ ?”
ความแข็งแกร่งของซวนหยวนชิงอวิ๋นนั้นพอ ๆ กับมู่หรูเหยียน เขาจึงป้องกันการโจมตีจากมู่หรูเหยียนได้อย่างสบาย ๆ
ในทันใดนั้น ซวนหยวนชิงอวิ๋นที่เข้าต่อสู้กับนาง พุ่งเข้าไปท้าต่อตีจนนางทำอะไรไม่ถูก มู่หรูเหยียนจนตรอกจึงได้เรียกแมลงกู่ออกมา ส่งมันพุ่งไปทางซวนหยวนชิงอวิ๋นก่อนจะกล่าวอย่างเย็นชา “มู่เฉียนซีเจ้าแน่นักมิใช่หรือ ? แย่งตำแหน่งอัจฉริยะอันดับหนึ่งจากข้าไป ขับไล่ข้าออกจากตระกูล ไม่พอยังฆ่าปู่ของข้าอีก เจ้าจะไม่กล้าสู้กับข้าแบบตัวต่อตัวสักครั้งเลยหรืออย่างไร ? ให้บุรุษมาช่วยเจ้าต่อสู้ หน้าไม่อายนัก!” แมลงกู่นั้นรับมือได้ยากมาก ความแข็งแกร่งของมู่หรูเหยียนเองก็ยากที่จะรับมือ ซวนหยวนชิงอวิ๋นนั้นเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวขึ้นอย่างรีบร้อน “เฉียนซี เจ้าอย่าได้ไปฟังคำท้าของนาง รีบไปซะ”
— ฟืด! —
มู่เฉียนซีพุ่งเข้ามาข้าง ๆ ซวนหยวนชิงอวิ๋นในทันใด นางโรยผงยาลงบนตัวของเขาจนทั่ว แล้วจึงนำขวดยาจำนวนมากให้เขาก่อนจะกล่าวขึ้น “นี่เอาไว้กันแมลงกู่ กินให้หมดเร็ว ตัวหัวหน้าใหญ่ยักษ์นั่น ข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะไปสู้ด้วยไหวหรือไม่ หากว่าสู้ด้วยไม่ไหว ทั้งเมืองจื่อตูคงได้ตกอยู่ในเงื้อมมือของมันเป็นแน่ เจ้ารีบไปเสียเถอะ! ข้ามีบัญชีต้องสะสางกับมู่หรูเหยียน ข้าสามารถ
