้น”
— ตูม! —
ทันใดนั้นใต้พื้นดินมีการเคลื่อนไหวขึ้นอีกครั้ง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือสัตว์ประหลาดสีดำตัวใหญ่ มันพุ่งขึ้นมาจากใต้พื้นดิน สัตว์ประหลาดตัวนี้คือแมลงตัวใหญ่สีดำเปลือกเป็นมันเงา มันมีดวงตานับไม่ถ้วนที่จ้องมองทุกคนด้วยสายตาตะกละตะกลาม
“อาหารข้า นั่นก็อาหารข้า พวกเจ้าทั้งหมดล้วนแต่เป็นอาหารของข้า! มา… มาให้ข้าเขมือบเสียดี ๆ”
โอวหยางหว่านตะโกนสั่ง “ราชาไป๋กู่ ปล่อยสมุนของเจ้าออกมากัดกร่อนพวกมันเสีย!”
หลังจากที่โอวหยางหว่านสั่งการ ทันใดนั้นแมลงสีดำปรากฏขึ้นยั้วเยี้ยในอากาศ แมลงกู่เหล่านี้ เมื่อใดที่พวกมันเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ เมื่อนั้นมนุษย์ผู้นั้นจะต้องกลายเป็นหุ่นเชิดของโอวหยางหว่านอย่างเต็มตัว
“อ๊า! นี่มันแมลงบ้าอะไรกัน!”
“ช่วยด้วย!”
ภายในชั่วครู่เดียวเท่านั้น กู่เหล่านี้ก็ได้ปรากฏเต็มไปทั่วแคว้นจื่อเยี่ย ผู้ใดที่มีพลังและวิชา หากพลั้งพลาดให้กู่เหล่านี้จ้องตาเข้า ก็จะต้องกลายเป็นอาหารของพวกมันทันที
มู่อวู่ซวงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดครึ้มจากแมลงดำ กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เกิดเรื่องขึ้นจนได้”
“ราชาไป๋กู่เคยเป็นสัตว์ศักดิสิทธิ์ที่ปกป้องนิกายไป๋กู่ พวกมันปรากฏขึ้นที่นี่แล้ว”
ทั่วทั้งเมืองหลวงพลันมืดครึ้ม ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวขึ้นบ้าง น้ำเสียงเคร่งขรึมของเขาแฝงไปด้วยความกังวล “ให้ตายเถอะ เฉียนซียังอยู่ที่นั่น!”
“อวิ๋นอ๋อง สถานการณ์ในตอนนี้อันตรายยิ่งนัก ทั่วทั้งท้องฟ
