าเสียงเบา “อาหารเลิศรสมื้อใหญ่ในตอนเย็นรึ ? เจ้าปีศาจจื่อโยวตัวยุ่งกําลังคิดทำการใดอีก ?”
มู่เฉียนซีทอดถอนใจ นางหันไปมองท่านอาเล็ก เห็นท่านอามู่อวู่ซวงยังมีสีหน้าเป็นกังวล นางยิ้ม เดินเข้าไปกล่าวกับท่านอา “ท่านอา ไม่ต้องห่วงหรอกนะเจ้าคะ เขาเป็นเพื่อนข้าเอง มิใช่คนเลวร้ายแต่อย่างใด”
มู่อวู่ซวงยังมีสีหน้าไม่วางใจ เขากล่าวด้วยเสียงต่ำ “ซีเอ๋อร์ อย่างไรเจ้าก็ต้องต้องระวังตัว คนผู้นี้ไม่มีกลิ่นอายของมนุษย์เลย เกรงว่าเขาคงไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา”
.
