กเรามิได้สร้างความดีความชอบ แต่พวกเราเคยลำบากเพื่อตระกูลมาไม่น้อย ขอให้ท่านยอมให้เราอยู่ในจวนตระกูลมู่ต่อไปเถอะ”
“ท่านผู้นำตระกูล ตระกูลมู่นั้นเป็นบ้านของพวกเรา หากพวกเราจากบ้านไป ท่านจะให้พวกเราทำเช่นไร ?”
“ท่านผู้นำ…”
ผู้เฒ่าเหล่านั้นร้องไห้โฮออกมาดังลั่นไม่สนภาพลักษณ์ ทว่ามู่เฉียนซีมิสนใจแม้แต่น้อย นางกล่าวขึ้นอย่างเย็นชา “ยังจะโวยวายอีกรึ ? หนวกหูนัก ลากออกไปให้หมดแล้วกักบริเวณให้ดี ๆ”
องครักษ์เงาตระกูลมู่ได้รับคําสั่งให้พาผู้อาวุโสที่ร้องห่มร้องไห้เหล่านั้นออกไป วันนี้ผู้อาวุโสตระกูลมู่คิดจะกดดันผู้นำตระกูลในพิธีฉลองการเป็นผู้ใหญ่ของนาง ทว่าถูกนางจับตัวได้ จากนั้นต้องตกอยู่ในสภาพน่าสังเวชราวกับถูกบดขยี้สูญสิ้นอำนาจ
วันนี้เหล่าผู้อาวุโสคิดที่จะมาโค่นอำนาจผู้นำตระกูลมู่ในวันรับมอบตำแหน่งผู้นำตระกูลอย่างเป็นทางการ แต่กลับถูกนางจับจุดได้ นางจัดการพวกเขารวดเดียวทั้งหมด
เหล่าผู้ร่วมงานกระซิบกระซาบกัน “ผู้นำตระกูลมู่ผู้นี้ไม่เพียงมีพรสรรค์ในการฝึกยุทธ์ นางยังหาเงินเก่ง และสำหรับเรื่องการบริหารภายในตระกูล นางก็สามารถควบคุมได้เป็นอย่างดี ช่างเก่งกาจหลายด้านเสียจริง”
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “ยังจะมีใครต้องการท้าทายข้าอีกหรือไม่ ?”
คนทั้งตระกูลมู่ต่างส่ายหน้า
‘ท่านผู้นำล้อเล่นอะไรกัน ? ผู้อาวุโสหกยังพ่ายแพ้ให้กับท่านผู้นำตระกูล ท่านแข็งแกร่งอย่างมาก หากไปท้าทาย นั่นก็เท่ากับรนหาที่ตาย’
