นางพัฒนาไปเป็นระดับแปด คู่ต่อสู้นางมีหวังต้องตายเป็นแน่แท้”
กระบี่มังกรเพลิงของมู่เฉียนซีขยับและกวาดผ่านอากาศเบา ๆ เสียงอันเย็นยะเยือกดังก้องขึ้น
“เหยียนหลงพิฆาต!”
มังกรเพลิงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังเหยียนหลงพิฆาตนี้ หากมู่เทียนยังเป็นราชายอดยุทธ์ระดับเก้า เขาจะสามารถต้านทานพลังนี้เอาไว้ได้ น่าเสียดาย เขาเป็นเพียงปรมาจารย์ยุทธ์ระดับเก้าเท่านั้น ชะตากรรมของเขาถูกลิขิตให้น่าสังเวชอย่างยิ่ง
“อ๊าก!” เสียงร้องตะโกนที่เสียดแทงหัวใจดังขึ้น ทุกคนได้กลิ่นเนื้อย่างไหม้เกรียมพร้อม ๆ กัน
— ตูม! —
ร่างของมู่เทียนกระแทกลงกับพื้นอย่างรุนแรง ทั่วทั้งร่างของเขาขณะนี้มีแผลลึกจนเห็นกระดูกโผล่ออกมา เส้นลมปราณทุกเส้นก็แตกสิ้นเสียแล้ว
ผู้เฒ่าใหญ่โกรธจนใบหน้าหม่นคล้ำ เขาลุกพรวดยืนขึ้นก่อนจะตะโกนอย่างเดือดดาล “ท่านผู้นำ! วันนี้เป็นเพียงแค่การท้าประลองของลูกหลานในตระกูล เหตุใดผู้นำตระกูลถึงได้ลงมืออย่างโหดเหี้ยมไร้ปรานีเช่นนี้ ทำร้ายลูกหลานรุ่นหลังของตระกูลให้บาดเจ็บสาหัสเจียนตาย ข้าในฐานะผู้เฒ่าที่อยู่ในตระกูลมู่มายาวนานเจ็บปวดใจยิ่งนัก!”
ผู้เฒ่ารองก็ยืนขึ้นเช่นกัน เขารีบกล่าวให้ร้ายไม่ไว้หน้ามู่เฉียนซี “ข้าว่าท่านผู้นำตระกูลต้องอิจฉาริษยาในความสามารถและความอัจฉริยะของมู่เทียนเป็นแน่ ถึงได้รีบกำจัดมู่เทียนเช่นนี้”
มู่เฉียนซีแสดงสีหน้าอ่านยาก “เหอะ! อิจฉาริษยาความสามารถของเขาเช่นนั้นรึ ? พวกเจ้าคิดว่าข้
