เขา แล้วการต่อสู้ครั้งนี้จะยังสู้อะไรได้อีกหรือ ? ขืนดึงดันสู้ต่อ รังแต่จะทําร้ายตัวเองเปล่า ๆ ปลี้ ๆ
พวกคนตระกูลมู่วิปริตเกินไป ผู้นำวิปริต แม้แต่คนของนางก็ทําตัววิปริตเหมือนผู้นำอย่างนาง
“กลับ!” หัวหน้าสํานักอัสนีลึกลับกล่าวอย่างจำใจ ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มฝืดฝืน หันไปกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า… “ท่านผู้นำตระกูลมู่เข้าใจผิดแล้ว นั่นเป็นความเข้าใจผิด”
มู่เฉียนซี “เจ้าคิดจะโกง ลงมือกับข้าเช่นนี้แล้วมาบอกเป็นความเข้าใจผิด อย่ามาเสแสร้งกับข้า ตรงไปตรงมาหน่อยเถอะ!”
เวลานี้ผู้นำสำนักอัสนีลึกลับถูกบีบบังคับอย่างช่วยไม่ได้ เขากล่าวว่า “เก้าสายฟ้าลี้ลับอยู่ในหอสมบัติของสํานักอัสนีลึกลับของเรา ท่านผู้นำตระกูลมู่ตามข้ามา… ตามข้ามาได้เลย”
หอสมบัติของสํานักอัสนีลึกลับครึ่งหนึ่งอยู่ใต้พื้นดิน อีกครึ่งหนึ่งอยู่บนพื้นดินโดยเป็นรูปทรงกลม มันไม่มีหน้าต่างอยู่ข้างนอก มีเพียงประตูกลางเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้
เมื่อหัวหน้าสํานักอัสนีลึกลับพามู่เฉียนซีมาถึง หัวหน้าสํานักอัสนีลึกลับกล่าวขึ้น “เปิดประตูหอสมบัติ ข้าจะเข้าไปเอาของ”
แต่ผู้อาวุโสที่ปกป้องหอสมบัติกลับกล่าวว่า “เรียนท่านเจ้าสำนัก ข้าไม่ระวังเผลอลืมกุญแจเพียงดอกเดียวที่เปิดประตูนี้ได้ ตอนนี้ไม่ว่าอย่างไรก็เข้าหอสมบัติไม่ได้”
หัวหน้าสํานักอัสนีลึกลับแสดงสีหน้าลําบากใจ กล่าวอย่างจนใจว่า “ท่านผู้นำตระกูลมู่ ท่านดูสิ คนเฝ้าประตูผู้นี้ไม่เอาไหนเ