มีอีก เจ้าอยากได้หรือไม่ล่ะ ?”
รางวัลที่หม้อเทพปาฮวางชิงมู่มอบให้กับนางนั้นนับร้อยกว่าเม็ด นางให้องครักษ์เงาไปแล้วร้อยเม็ด และที่นี่ตอนนี้ นางยังมีเหลืออยู่
จวินโม่ซี “พลังของข้าอยู่ในระดับจักรพรรดิอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้มัน ยานี้วิเศษก็จริง แต่สาวน้อย เจ้าอย่ากินมั่วซั่วล่ะ ระวังจะดับอนาถ!”
มู่เฉียนซี “อืม! ตอนที่ชิงมู่มอบสิ่งนี้ให้กับข้า ก็บอกข้าไว้แล้วเช่นกันว่ายานี่ข้ายังใช้มันไม่ได้”
จวินโม่ซีสงสัย “ชิงมู่รึ? ข้าเดาไว้แล้วว่ามันไม่ใช่หม้อเทพนิรันดร์จริง ๆ แต่ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นหม้อเทพปาฮวางชิงมู่”
ดวงตาของมู่เฉียนซีฉายแววตกใจเล็กน้อย “จวินโม่ซี เจ้ารู้เยอะเหมือนกันนี่”
จวินโม่ซีกล่าวอย่างชอบใจ “มันแน่นอนอยู่แล้ว หม้อเทพนิรันดร์เป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ หลายพันปีหลังจากที่หม้อเทพนิรันดร์ปรากฏขึ้นก็มีวัตถุเลียนแบบปรากฏตามมาเก้าสิ่ง หนึ่งในนั้นคือหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ มู่เฉียนซีสาวน้อย… เจ้าได้หม้อเทพปาฮวางชิงมู่มาก็นับว่าวิเศษมากแล้ว เจ้าได้มาไม่น้อยทีเดียวเลยใช่หรือไม่ ?”
มู่เฉียนซี “ได้มาไม่น้อยก็จริง แต่ในตำนานของหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ก็ยังไม่มีวิธีที่รักษาขาของท่านอาข้าได้”
จวินโม่ซี “ไม่เป็นไร ค่อย ๆ ให้มันเป็นไปเถิด ในเมื่อเจ้าเจอหม้อเทพปาฮวางชิงมู่แล้ว นั่นแสดงว่าหม้อเทพนิรันดร์ก็อยู่ไม่ไกลเจ้าแล้วล่ะ”
“จวินโม่ซี เจ้าหมายความว่าอย่างไร ?”
“หม้อเทพปาฮวางชิงมู่เป
