มู่เฉียนซีกล่าวตอบ “ในเมื่อพวกเจ้านําสมุนไพรวิญญาณออกมาแล้ว เช่นนั้นก็อย่าได้เก็บกลับไปเลย ข้ายินดีจะช่วยพวกเจ้าเก็บมันไว้เอง”
“เจ้า เจ้า…” เหล่าผู้เฒ่าโกรธจนเนื้อตัวสั่นสะท้าน
มู่เฉียนซี “อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ อันที่จริงเพียงแค่พวกเจ้านําสมุนไพรวิญญาณที่ทําให้ข้าพอใจออกมา ข้าก็ให้ยาวิเศษกับพวกเจ้าได้”
ถ้าพวกเขาไม่นำออกมา ถ้าหากนางไม่พอใจ พวกเขาไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับยาวิเศษรักษาอาการบาดเจ็บ ยังจะต้องสูญเสียสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดไปอีกด้วย พวกเขาทั้งหมดกรุ่นโกรธแทบกระอักเลือด
“มู่เฉียนซี เจ้ากําลังปล้นกันชัด ๆ!”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น ท่าทีไม่รู้หนาวรู้ร้อน “เห็นได้ชัดว่าข้าทําข้อตกลงกับทุกคนอย่างยุติธรรม แต่พวกเจ้ากลับบอกว่าข้าปล้น ข้าไม่พอใจจริง ๆ เช่นนั้นพวกเจ้าก็ไปอยู่กับพวกนักฆ่าของพันธมิตรเอียนหลัวไป!”
เมื่อเหลือบไปเห็นประกายแสงเย็นยะเยือกในดวงตาของมู่เชียนซี พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นกลัว
“เจ้าอย่าลงมือเลย พวกข้าเอาให้แล้ว ยอมเอาให้แล้ว…”
เมื่อถูกบีบบังคับมาจนถึงจุดนี้ พวกเขาไม่เอาออกมาก็ไม่ได้อะไร ทั้งยังจะต้องถูกสตรีอายุน้อยใจดําผู้นี้ส่งลงนรก หากนําของออกมาดี ๆ บางทีอาจจะสามารถแลกกับยาวิเศษได้ ดังนั้นสมุนไพรวิญญาณบางส่วนที่ถูกกดอยู่ใต้กล่องจึงถูกเขย่าออกมา ต้องบอกเลยว่าสํานักและขุมกําลังของแคว้นชิงร่ำรวยมาก แม้แต่สมุนไพรวิญญาณระดับสี่ที่หาได้ยากก็ยังมี
มู่เฉียนซีพยักหน้าพึงพอใจ
