บี่มังกรเพลิงถูกปล่อยออกมา มู่เฉียนซีพลันฟันออกไป!
— ปัง! —
นางฟันแขนของอวิ๋นซินหรานอย่างรวดเร็วรุนแรง!
แขนถูกตัดขาดโดยพลัน อวิ๋นซินหรานยิ้ม กล่าวว่า “มู่เฉียนซี อย่าได้คิดว่าเจ้าจะรอดพ้นจากหายนะครั้งนี้ได้ วันนี้เจ้าจะต้องตาย!” ทันใดนั้นแมลงตัวเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากแขนสีดําที่ถูกตัดลงบนพื้น
ความน่าขยะแขยงอย่างหาที่เปรียบมิได้ ทําให้คนรอบข้างอยากอาเจียนอย่างมาก ถ้าหากแมลงนี้แพร่กระจายออกไป พวกเขาจะต้องตายเป็นแน่!
มู่เฉียนซีหยิบขวดยาออกมาเทลงก่อนจะกล่าวว่า “อ่อนหัดนัก อุบายเช่นนี้มันยังไม่เพียงพอ!”
— ฉึก! ฉึก! ซ่า! —
แมลงสีดําเหล่านี้ ถูกกัดกร่อนโดยยาของมู่เฉียนซี เมื่ออวิ๋นซินหรานเห็นฉากบาดใจ พลันเบิกตากว้าง “เป็นไปได้อย่างไร ? ข้าไม่เชื่อ! นั่นมันคือยาอะไรของเจ้า ?”
มู่เฉียนซีกล่าวพลางยืดอกภาคภูมิใจ “เจ้าไม่ต้องสนใจเรื่องนี้หรอก เพราะเจ้ากำลังจะต้องตายแล้ว หึ ๆ!” จากนั้นนางกวัดแกว่งกระบี่มังกรเพลิงก่อนแค่นเสียงเย็นชา “มังกรเพลิงสังหาร!”
เมื่อเปลวเพลิงสีแดงเข้มที่มีจิตสังหารอันไร้ที่สิ้นสุดกําลังจะกลืนกินอวิ๋นซินหราน ทันใดนั้นร่างสีขาวพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วปานสายฟ้า เขาใช้โล่ป้องกันการโจมตีอันน่าเกรงขามของมู่เฉียนซี
— ตูม! —
ทันใดนั้น เกิดเสียงดังมาจากรอบ ๆ
มู่อีคิดจะวิ่งออกไปไล่ตามอวิ๋นซินหราน เจ้านี่อันตรายเกินไปแล้ว การมีชีวิตอยู่ของเขาอาจทําร้ายผู้นำตระกูลของเขาได้ ท
