ินติ่งกล่าวขึ้น “เช่นนั้นพวกเราไม่ซื้อ อาการบาดเจ็บนี้ค่อย ๆ รักษาไปจะสามารถฟื้นคืนดังเดิมได้เอง”
“อืม ข้าก็คิดเห็นเช่นนั้น” ผู้อาวุโสแห่งราชวงศ์ชิงพยักหน้า
ดวงตามู่เฉียนซีฉายประกายเย็นชา นางกล่าวว่า “ไม่ซื้อหรือ ? หึ! ในเมื่อพวกเจ้าพูดออกมาแล้ว พวกเจ้าคิดว่าเป็นไปได้รึ ?”
“ตอนนี้ข้ากำลังบังคับซื้อบังคับขาย พวกเจ้าไม่มีทางเลือกที่สองนอกเสียจากพวกเจ้าอยากตายจากแผ่นดินนี้ไป”
— เพี๊ยะ! —
หัวหน้าสำนักจินติ่งอดไม่ได้ที่จะตบปากตนเอง การที่ยอมให้นางพูดมากอยู่ได้ ช่างน่ารำคาญเสียจริง
ผู้อาวุโสแห่งราชวงศ์ชิงก็ไม่เคยได้รับความอัปยศอดสูเช่นนี้มาก่อน เขาบันดาลโทสะ กล่าวขึ้นอย่างกรุ่นโกรธ “นางหนู เจ้าอย่าให้มันมากไปนักเลย”
“ข้าทำเกินไปแล้วอย่างไร ? ตอนนี้ข้าสามารถสังหารทหารและแม่ทัพที่พ่ายศึกอย่างพวกเจ้าได้ตามสบาย ข้าหยิ่งยโส ใช่! แต่แล้วพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้ ?”
เห็นได้ชัดว่ามู่เฉียนซีกําลังวางแผนที่จะบังคับซื้อ คนพวกนั้นไม่มีทางเลือกอื่น มู่เฉียนซีจึงได้นำยาวิเศษออกมา ทว่าเมื่อมองเห็นยาสมุนไพรวิญญาณของอีกฝ่าย นางมองอย่างรังเกียจในตัวยาที่พวกเขานำออกมาเสนอ
“เหอะ! ยาสมุนไพรวิญญาณพวกนี้ พวกเจ้ายังกล้านำออกมาให้ทำตนอับอาย”
“สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ ไม่คุ้มค่ากับยาวิเศษของข้า”
แม้ว่ามู่เฉียนซีจะกล่าวเช่นนั้น ทว่าพวกองครักษ์เงาตระกูลมู่เข้าไปเก็บรวบรวมสมุนไพรวิญญาณที่คนพวกนั้นนำออกมาอย่างรวดเร็ว บรร
