ลึกสุดของแม่น้ำ นางรู้สึกว่าอุณหภูมิโดยรอบลดลงมาก มีไอเย็นที่พัดมาจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งอย่างต่อเนื่อง
นางรีบปกป้องร่างกายด้วยธาตุวารีของนาง เพื่อหาแหล่งต้นน้ำของปากถ้ำ
ปากถ้ำนี้เต็มไปด้วยผลึกน้ำแข็งสีฟ้าอันเย็นยะเยือกถึงกระดูก
อาถิงกล่าว “ไอเย็นในที่นี้น่ากลัวอย่างมาก เกรงว่าในนี้จะมีอันตราย เจ้าอย่าเข้าไปข้างในก่อนเลย อย่างน้อยก็รอให้เจ้าถึงระดับราชาแห่งภูตก่อนแล้วค่อยว่ากันจะดีกว่า”
มู่เฉียนซี “เข้าใจแล้ว ข้าจะไม่เข้าไปเสี่ยงอันตรายในเวลานี้”
ขณะที่มู่เฉียนซีกําลังคิดจะถอย ทันใดนั้นเงาร่างสองร่างลอบเข้ามาใกล้นาง พลันมีสายลมจากฝ่ามืออันรุนแรงพุ่งตรงเข้ามายังมู่เฉียนซีพร้อมกับกระแสน้ำวน
มู่เฉียนซีรีบหลบหลีกแต่กลับถูกลมพัดเข้าไปชนบนผลึกน้ำแข็งนั่น!
— ปัง! —
โลหิตสดไหลออกมาจากมุมปากของมู่เฉียนซี แต่อีกฝ่ายใกล้เข้ามาแล้ว มู่เฉียนซีนางมิรอช้า หยิบขวดยาออกมาโยนมันออกไปให้แตกทีละขวด จากนั้นลากร่างที่บาดเจ็บเข้าไปในถ้ำผลึกน้ำแข็งตรงหน้า
— แกร๊ง! —
สถานที่ที่เดิมทีหนาวเหน็บอย่างมาก เวลานี้กลับมีฟองอากาศระเบิดออกมา เสื้อผ้าของพวกเขาถูกกัดกร่อนไปในทันที
“อ๊า!”
เกิดเสียงร้องโหยหวนดังฟังดูน่ากลัว เสื้อผ้าของพวกเขาสึกกร่อนและพวกเขาแสนจะหายใจลําบาก
“ฮือ ๆ ๆ”
พวกเขาเบิกตากว้างมองมู่เฉียนซี คุณหนูผู้นี้ทําอะไรลงไป ?
“ไปกันเถอะ!”
สถานที่นี้ไม่เหมาะที่จะอยู่นาน พวกเขาทำได้เพียงรีบถอยไปยัง
