องนี้ได้แนบเนียนกว่า
“เจ้าบอกข้ามาสิว่าคืนนี้เจ้าคิดจะทำการใด ?”
“ข้านัดอิ๋นเจี้ยนให้มาที่ห้องข้า เราจะควบคุมเจ้า สร้างสถานการณ์ให้เจ้ากับอิ๋นเจี้ยน…”
“เช้าวันรุ่งขึ้น หากท่านพี่หลี่เทียนเข้ามาเห็น เขาจะได้ผิดหวังในตัวเจ้า ตัดใจจากเจ้าไปซะ ท่านพี่หลี่เทียนจะได้กลับมารักข้าอีกครั้ง”
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงต่ำทุ้ม “รักเจ้าอีกครั้งเช่นนั้นรึ ? บุรุษอย่างหลี่อ๋องไม่เคยรักใครจริงนอกจากตัวเอง”
“ในเมื่อเจ้าวางแผนมาถึงขนาดนี้แล้ว เช่นนั้นก็มาสนุกด้วยกันเถอะ”
— กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! —
“มู่หรูอวิ๋น… จำเอาไว้ว่าคนที่เจ้ารักสุดหัวใจคืออิ๋นเจี้ยน เจ้ารักเขาเพียงผู้เดียว ในค่ำคืนนี้ข้าขอให้เจ้าสนุกกับแผนการที่เจ้าได้วางเอาไว้อย่างรอบคอบแล้วกัน” กล่าวจบ มู่เฉียนซีเดินออกไปจากห้องทันที
……
เช้าวันต่อมา รองอาจารย์ใหญ่เรียกทุกคนมารวมตัวกัน
“เอาล่ะ วันนี้พวกเราจะเดินทางกลับแคว้นจื่อเยี่ย เราจะนำเกียรติยศและความภาคภูมิใจกลับไปด้วย”
ซวนหยวนหลี่เทียนกล่าวขึ้น “ท่านรองอาจารย์ใหญ่ อวิ๋นเอ๋อร์ยังไม่ตื่น ประเดี๋ยวข้าจะไปแจ้งให้นางทราบ นางจะได้เก็บข้าวของเตรียมกลับจื่อเยี่ย”
